Εἴ τις ἐν νόσῳ ὑπό ἰατρῶν ἐχειρουργήθη, ἤ ὑπό βαρβάρων ἐξετμήθη, οὗτος μενέτω ἐν τῷ κλήρῳ. Εἰ δέ τις ὑγιαίνων ἑαυτόν ἐξέτεμε, τοῦτον καί ἐν τῷ κλήρῳ ἐξεταζόμενον, πεπαῦσθαι προσήκει· καί ἐκ τοῦ δεῦρο, μηδένα τῶν τοιούτων χρῆναι προάγεσθαι. Ὥσπερ δέ τοῦτο πρόδηλον, ὅτι περί τῶν ἐπιτηδευόντων τό πρᾶγμα, καί τολμώντων ἑαυτούς ἐκτέμνειν εἴρηται· οὕτως, εἴ τινες ὑπό βαρβάρων, ἤ δεσποτῶν εὐνουχίσθησαν, εὑρίσκοιντο δέ ἄλλως ἄξιοι, τούς τοιούτους εἰς κλῆρον προσίεται ὁ κανών.
Διάφοροι κανόνες τῶν ἁγίων Ἀποστόλων τά αὐτά τῷ παρόντι κανόνι διατάττονται∙ καί οἱ τῆς πολιτείας δέ νόμοι. Ἔοικε δέ καταφρονηθῆναι τό πρᾶγμα καί μετά τούς κανόνας, καί αὖθίς τινας ἑαυτούς ἀκρωτηριάζοντας, προάγεσθαι εἰς κλῆρον∙ καί τούς ὑφ’ ἑτέρων ἐκτμηθέντας κατ’ ἐπήρειαν, μή προάγεσθαι. Διά τοῦτο οὖν καί οἱ τῆς συνόδου ταύτης τόν παρόντα κανόνα ἐξέθεντο, διαταττόμενοι, τά αὐτά τοῖς ἀποστολικοῖς κανόσι καί τοῖς νόμοις∙ ὥστε μήτε τούς ἑαυτούς ἐκδόντας εἰς ἐκτομήν, ἤ αὐτόχειρας γενομένους, κληροῦσθαι, ἤ εἰς ἱερωσύνην ἀνάγεσθαι∙ ἀλλά κᾂν προέφθασαν ἐν κλήρῳ ταχθῆναι, ἐκβάλλεσθαι τούτου∙ μήτε τούς ὑφ’ ἑτέρων ἐπηρεασθέντας, καί τῶν παιδογόνων στερηθέντας μορίων, ἐάν ἄξιοι κρίνωνται ἱερωσύνης, κωλύεσθαι διά τοῦτο προαχθῆναι εἰς ἱερωσύνην. Ἑαυτόν δ’ ἐκτεμών οὐχ ὁ χερσίν οἰκείαις ἀποκόψας τό μόριον λέγεται μόνος, ἀλλά καί ὁ ἄλλῳ ἑκών καί χωρίς ἀνάγκης ἑαυτόν εἰς ἐκτομήν ἐπιδούς. Πλατύτερον δέ τά περί τούτου ἐξήγηται ἐν τῷ κα΄ καί κβ΄ καί κγ΄ καί κδ΄ τῶν ἀποστολικῶν κανόνων. Οἱ ἀποστολικοί θεῖοι κανόνες ὁ κα΄, ὁ κβ΄, ὁ κγ΄ καί ὁ κδ΄ ἱκανῶς ἡμᾶς ἐδίδαξαν, τί ὀφείλει γίνεσθαι εἰς τούς ἀκρωτηριαζομένους τούς διδύμους. Ἀκολούθως οὖν τούτοις καί ὁ παρών κανών διατάττεται, μήτε τούς ἑαυτούς ἐκδόντας εἰς ἑκτομήν, ἤ αὐτόχειρας γενομένους, κληροῦσθαι, ἤ εἰς ἱερωσύνην προάγεσθαι, ἀλλά κᾂν προέφθασαν ἐν κλήρῳ ταχθῆναι, ἐκβάλλεσθαι τούτου∙ μήτε τούς ὑφ’ ἑτέρων ἐπηρεασθέντας, καί τῶν παιδογόνων στερηθέντας μορίων, ἐάν ἄξιοι κρίνωνται, ἱερωσύνης κωλύεσθαι διά τοῦτο. Ἀνάγνωθι καί τόν η΄ κανόνα τῆς ἑν τῷ ναῷ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων συστάσης συνόδου, τῆς λεγομένης πρώτης καί δευτέρας. Ἐπεί δέ τούς ἀποστολικούς κανόνας ἑρμηνεύοντες, ἐγράψαμεν κολάζεσθαι τόν μετά τήν χειροτονίαν διά πάθος ἑαυτόν ἀκρωτηριάσαντα∙ ἀπό δέ τοῦ παρόντος κανόνος λέγοντος, Εἴ τις ἐν νόσῳ ὑπό ἰατρῶν ἐχειρουργήθη, οὗτος μενέτω ἐν τῷ κλήρῳ∙ καί αὖθις, Εἰ δέ τις ὑγιαίνων ἑαυτόν ἐξέτεμε, τοῦτον, καί ἐν τῷ κλήρῳ ἐξεταζόμενον, πεπαῦσθαι προσήκει∙ εἶπόν τινες μή κολάζεσθαι τόν μετά τήν κλήρωσιν διά πάθος ἀκρωτηριασθέντα φαμέν, ὡς ὁ τοιοῦτος κανών οὐ διαλέγεται περί τῶν ἀκρωτηριασθέντων μετά τήν ἱερωσύνην, ἀλλά πρό τῆς ἱερωσύνης, μετά δέ ταύτην, εἰς ἀμφιβολίαν ἐμπεσόντων. Εἰ δέ καί πλέον ἀνθίσταταί τις, καί θέλει συγγνωμονηθῆναι τόν διά πάθος μετά τήν ἱερωσύνην ἀκρωτηριασθέντα, ἀκουσάτω, ὡς ἡ ρμβ΄ Ἰουστινιάνειος νεαρά, ἡ κειμένη ἐν βιβλίῳ ξ΄, τίτλῳ να΄, κεφαλαίῳ τελευταίῳ, ἥτις καί κατεστρώθη ἐν κεφαλαίῳ ιδ΄, τοῦ πρώτου τίτλου τοῦ παρόντος συντάγματος, ἐπιστομίζει αὐτόν. Ταῦτα δέ λέγομεν, ἐάν χωρίς εἰδήσεως τῆς ἐκκλησίας μετά τήν ἱερωσύνην ἀκρωτηριασθῇ τις∙ εἰ γάρ κατ’ ἐπιτροπήν ἐκκλησιαστικήν εὐνουχισθῇ τις, καί μετά τήν πλήρωσιν, οὐ προκριματισθήσεται, ὡς ἐμοί τέως δοκεῖ∙ κᾂν οὐκ εἶδόν τινα ἱερωμένον ἐκχωρηθέντα διά νόσον εὐνουχισθῆναι∙ καί ταῦτα πολλῶν τοῦτο ζητησάντων συνοδικῶς, καί ὅτε τό χαρτοφυλακικόν ἐνήργουν ὀφφίκιον, ἀλλά καί μετά τό πατριαρχεῦσαι, διά τήν ὑποψίαν τοῦ ἐπικινδύνου ἀποτελέσματος τῆς ἰατρείας. Οἱ εὐνοῦχοι εἰς κλῆρον δεχέσθωσαν∙ οἱ δέ ἐκτεμόντες ἑαυτούς μή δεχέσθωσαν. Εἴρηται καί ἐν τοῖς ἀποστολικοῖς κανόσιν, ἤτοι τῷ κβ΄, κγ΄ καί κδ΄ ἄξιον ἱερωσύνης μή κωλύεσθαι εἰς κλῆρον προβιβάζεσθαι, εἴπερ ἀκουσίως ἐξευνουχίσθη∙ τόν δέ ἑκουσίως ἀκρωτηριάσαντα ἑαυτόν, ὡς αὐτοφονευτήν ἑαυτοῦ, εἰς κλῆρον ὅλως μή παραδέχεσθαι, ἀλλά καί κληρικόν ὄντα, καθαιρεῖσθαι. Τῆς αὐτῆς οὖν καί ὁ παρών κανών ἐννοίας ἐστίν. Διάφοροι Κανόνες τῶν Ἀποστόλων περί εὐνουχισμοῦ διορίζονται. Ἐπειδή δέ, ὡς φαίνεται, ἀμελήθησαν ἐκεῖνοι, διά τοῦτο ἔκαμε χρεία νά διορίσῃ περί αὐτοῦ, καί ὁ παρών Κανών. Ὅς τις καί λέγει∙ ὅποιος διά πάθος, καί ἀσθένειαν εὐνουχίσθη ἀπό ἰατρούς, ἤ καί ἀπό βαρβάρους ἐν καιρῷ ἐπιδρομῆς∙ οὗτος κληρικός ὤν, ἂς ἐνεργῇ τά τοῦ κλήρου. Ὅποιος δέ ὑγιής ὤν, εὐνούχισε τόν ἑαυτόν του, οὗτος καί κληρικός ὤν, πρέπει νά παύῃ ἀπό τάς ἐνεργείας τοῦ κλήρου. Καί ἀπό τούς τοιούτους, ὅσοι εἶναι λαϊκοί, ἀπό τῆς σήμερον καί εἰς τό ἑξῆς, κᾀνένας δέν πρέπει νά γίνεται κληρικός. Καθὼς ὅμως τοῦτο λέγομεν διά ἐκείνους ὁποῦ ἐπίτηδες, καί θεληματικῶς τολμῶσι νά εὐνουχίζουσι τόν ἑαυτόν τους, τέτοιας λογῆς πάλιν λέγομεν, ὅτι ἀνίσως τινές εὐνουχίσθησαν μέν ἀπό βαρβάρους, ἤ ἀπό τούς αὐθέντας αὐτῶν, ταὐτόν εἰπεῖν ἀκουσίως καί τυραννικῶς, εἶναι δέ ἄξιοι, οἱ τοιοῦτοι δέχονται ἀπό τόν Κανόνα (ἤ τόν παρόντα δηλ. ἤ τόν κα΄ Ἀποστολικόν) εἰς τό νά κληρωθῶσιν. Ἀνάγνωθι καί τήν ἑρμηνείαν τοῦ κα΄ Ἀποστολικοῦ.
