Ὅσιος ἐπίσκοπος εἶπεν· Καί τοῦτο πᾶσιν ἀρεσάτω, ἵνα εἴτε διάκονος, εἴτε πρεσβύτερος, ἤ καί τις τῶν κληρικῶν ἀκοινώνητος γένηται, καί πρός ἕτερον ἐπίσκοπον τόν εἰδότα αὐτόν καταφύγοι, γινώσκοντα ἀποκεκινῆσθαι αὐτόν τῆς κοινωνίας παρά τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου, μή χρῆναι τῷ ἐπισκόπῳ καί ἀδελφῷ αὐτοῦ ὕβριν ποιοῦντα, παρέχειν αὐτῷ κοινωνίαν. Εἰ δέ τολμήσοι τοῦτο ποιῆσαι, γινωσκέτω, συνελθόντων ἐπισκόπων, ἀπολογίᾳ ἑαυτόν ὑπεύθυνον καθεστάναι. Ἅπαντες οἱ ἐπίσκοποι εἶπον· Αὕτη ἡ κρίσις καί τήν εἰρήνην πάντοτε διαφυλάξει, καί διατηρήσει τήν πάντων ὁμόνοιαν.
Τοῦτο καί ἀποστολικοί κανόνες, καί συνοδικοί πολλοί διετάξαντο∙ ὅ τε γάρ λβ΄ καί λγ΄ τῶν ἁγίων Ἀποστόλων κανών, καί ὁ ιγ΄ τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ συνόδου τά αὐτά τεθεσπίκασιν. Ἀνάγνωθι τόν ιβ΄, ιγ΄, ιδ΄, λβ΄ καί λγ΄ κανόνα τῶν ἁγίων Ἀποστόλων, καί τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ συνόδου κανόνα στ΄ τά αὐτά λέγοντας. Ὁ παρά τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου ἀφορισθέντα κοινωνίας μετά γνῶσιν ἀξιῶν, οὐκ ἀνεύθυνος. Ὁ ἐν εἰδήσει δεξάμενος τόν παρά τοῦ ἰδίου ἐπισκόπου ἀφορισθέντα πρεσβύτερον, ἤ διάκονον, ἤ καί τινα τῶν κληρικῶν, καί συγκοινωνήσας, ἤτοι συλλειτουργήσας αὐτῷ, οὐκ ἀνεύθυνος, ἀλλ’ ἀφορισθήσεται καί αὐτός, κατά τόν δωδέκατον κανόνα τῶν ἁγίων Ἀποστόλων. Ὁ παρών Κανών διορίζει, ὅτι ἐάν γένῃ ἀκοινώνητος κᾀνένας Ἱερεύς, ἤ Διάκονος, ἤ Κληρικός ἀπό τόν Ἐπίσκοπόν του, καί ὑπάγῃ πρός ἄλλον Ἐπίσκοπον, γινώσκοντα τήν τοιαύτην αὐτοῦ ἀκοινωνησίαν, δέν πρέπει ὁ Ἐπίσκοπος αὐτός νά συγκοινωνῇ μέ τόν τοιοῦτον ἀκοινώνητον. Ἐπειδή τοῦτο εἰς ὕβριν, καί καταφρόνησιν λογίζεται τοῦ συνεπισκόπου αὐτοῦ, τοῦ τοῦτον ποιήσαντος ἀκοινώνητον. Εἰ δέ τοῦτο ἤθελε τολμήσει νά κάμῃ, νά γίνεται ὑπεύθυνος εἰς τό νά ἀπολογηθῇ περί τούτου, ὅταν γένῃ τῶν Ἐπισκόπων τῆς ἐπαρχίας σύνοδος. Ὡς ἔγκλημα γάρ ποιήσας, οὐχί μονομερῶς κατακριθήσεται, ἀλλά καί εἰς δικαστήριον ἑλκυσθήσεται. Ὅρα καί τόν ιβ΄ καί λβ΄ Ἀποστολικόν.
