Ὅτι οὐ δεῖ ἱερατικούς ἤ κληρικούς ἐκ συμβολῆς συμπόσια ἐπιτελεῖν, ἀλλ᾽ οὐδέ λαϊκούς.
Τούς ἱερωμένους, καί πάντα δέ Χριστιανόν σεμνῶς χρή βιοῦν. Τό δέ ἐκ συμβολῆς ποιεῖν συμπόσια, ἤγουν πολλῶν διδόντων νομίσματα, ὥστε δι’ αὐτῶν γενέσθαι τραπέζας ἁβράς, κωλύει ὁ κανών, ὡς μέθης καί ἀδδηφαγίας καί ἄλλων ἀσχημοσυνῶν αἴτιον. Τό συμποσιάζειν, παραίτιόν ἐστι μέθης∙ τῇ δέ μέθῃ παρέπονται ἀταξίαι καί ἀσχημοσύναι, καί ταύταις, ἔριδες καί Θεοῦ καταφρόνησις. Διορίζονται οὖν οἱ Πατέρες, μήτε ἱερωμένους, μήτε κληρικούς, μήτε λαϊκούς, ἀπό συνδοσίας ποιεῖν συμπόσια∙ τοῦτο γάρ ἐστιν ἡ συμβολή, ἀπό τοῦ συμβάλλω, ἤτοι συμπονῶ. Ἐράνους οὔτε λαϊκός, οὔτε κληρικός ἐκτελέσει. Χάριν συμποσίου οὔτε κληρικός, οὔτε λαϊκός ποιήσονται ἔρανον. Ὁ παρών Κανών διορίζει, ὅτι δέν πρέπει οἱ Ἱερωμένοι, καί Κληρικοί, νά κάμνουν συμπόσια, καί τραπέζας μέ ῥεφενέδες, ἀλλ’ οὔτε οἱ λαϊκοί Χριστιανοί πρέπει νά κάμνουσιν αὐτά, ὡς ἀλλότρια τῶν Χριστιανῶν. Ὅρα καί τόν μβ΄ Ἀποστολικόν.
