Ὅτι οὐ δεῖ ὑπηρέτας ἔχειν ἐν τῷ διακονικῷ, καί ἅπτεσθαι τῶν ἱερῶν σκευῶν.
Ὑπηρέτας τούς ὑποδιακόνους λέγει, οὓς οὐ χρή, φησίν ὁ κανών, χώραν ἔχειν ἐν τῷ διακονικῷ, ἀντί τοῦ, οὐκ ἐκκεχώρηται αὐτοῖς ἐνεργεῖν τά τῶν διακόνων, καί ἅπτεσθαι τοῦ ἄρτου καί τοῦ οἴνου, τῶν εἰς θυσίαν προσφερομένων, ἤ τῶν δεχομένων αὐτά ἱερῶν σκευῶν, τοῦ ἱεροῦ δίσκου καί τοῦ ποτηρίου, οὐ γάρ ἐφεῖται αὐτοῖς προσκομίζειν. Ὑπηρέται λέγονται οἱ ὑποδιάκονοι∙ τούτους οὖν κωλύει ὁ κανών, τά τῶν διακόνων μεταχειρίζεσθαι, ἤγουν ἅπτεσθαι τῶν ἱερῶν σκευῶν, τοὐτέστι τοῦ σώματος καί αἵματος τοῦ Χριστοῦ. Μηδέ γάρ εἴπῃς, μή ὀφείλειν τούτους ἅπτεσθαι τῶν ἱερῶν σκευῶν, ἤτοι τοῦ ἁγίου ποτηρίου καί τοῦ ἁγίου δίσκου, κενῶν ὄντων∙ αὐτοῖς γάρ μᾶλλον οἰκεία ἐστίν ἡ τούτων ὑπηρεσία ἤ καί μετάθεσις. Σκευῶν ὑπηρέτης μή ἅπτοιτο. Οὐ χειραπτοῦσιν οἱ ὑπηρέται τῆς ἐκκλησίας τῶν σκευῶν τῶν δεσποτικῶν∙ ἀλλά παρά ἱερέων, ἤ διακόνων, τῇ ἱερᾷ τραπέζῃ ταῦτα προσάγονται. Διορίζει ὁ παρών Κανών, ὅτι κᾀνένας ἀπό τούς ὑπηρέτας νά μήν ἐμβαίνῃ μέσα εἰς τό Διακονικόν1 καί νά πιάνῃ τά ἱερά σκεύη, καί ἄμφια. Ὅρα καί τόν ιε΄ τῆς στ΄. 1Διακονικόν ὠνομάζετο τό σκευοφυλάκιον. Ὠνομάσθη δέ οὕτω, διά τί μέσα εἰς αὐτό ἐτοίμαζον τά ἱερά σκεύη οἱ διάκονοι πρός ὑπηρεσίαν τῶν Ἀρχιερέων, καί Πρεσβυτέρων. Τό ὁποῖον ὀνομάζεται καί μεσατώριον, κατά τόν Ἀναγνώστην Θεόδωρον. Ἀπό τοῦ μένσα ὅ δηλοῖ λατινιστί τράπεζα. Τοῦτο δέ ἦτον ὡσάν μία ἅλλη πρόθεσις εἰς τό ἀριστερόν μέρος τοῦ βήματος, κατά τόν Θεσσαλονίκης Συμεών. Βλεπόντων ἡμῶν δηλ. ἀπό τό βῆμα πρός δυσμάς, καθὼς φαίνεται εἰς τά καθολικά τῶν μοναστηρίων τοῦ ἁγίου ὅρους∙ μερικοί δέ θέλουσιν, ὅτι τό σκευοφυλάκιον, καί διακονικόν αὐτό, νά ἐγίνετο καί ἀπό τό μέρος τό δεξιόν, ἤτοι ὅπου εἶναι ἡ ἁγία πρόθεσις, συμπεραίνοντες τοῦτο ἀπό τόν ιβ΄ κανόνα τοῦ ἁγίου Νικηφόρου, ὅστις ἐμποδίζει νά μή γίνεται σφραγίς ἐν τῇ εὐχῇ τοῦ σκευοφυλακίου εἰς τό ἅγιον ποτήριον, ἤτοι νά μήν εὐλογῇ ὁ ἱερεύς μέ τό χέρι τά ἐν τῇ προθέσει τίμια δῶρα, ὅταν λέγῃ τήν εὐχήν τῆς προθέσεως. Ὅρα καί τόν Ἰωάννην Ναθαναήλ τόν οἰκονόμον ἐν τῇ ἑρμηνείᾳ τῆς λειτουργίας (κεφ. ιζ΄, σελ. ια΄).
