Εἴ τις ἐπίσκοπος, ἐπί τισιν ἐγκλήμασι κατηγορηθείς, κριθείη ὑπό πάντων τῶν ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ ἐπισκόπων, πάντες τε σύμφωνοι μίαν κατ᾽ αὐτοῦ ἐξενέγκοιεν ψῆφον, τοῦτον μηκέτι παρ᾽ ἑτέροις δικάζεσθαι, ἀλλά μένειν βεβαίαν τήν σύμφωνον τῶν ἐπί τῆς ἐπαρχίας ἐπισκόπων ἀπόφασιν.
Τά ἐν τῷ δ΄ κανόνι εἰηρημένα, καί εἰς τήν τοῦ παρόντος κανόνος ἐξήγησιν ἱκανά εἰσίν. Ὁ παρών κανὼν ἀνῃρέθη ὑπό τοῦ δ΄ κανόνος τῆς ἐν Σαρδικῇ συνόδου∙ εἰ δέ μή θέλεις τοῦτο εἰπεῖν, ἑρμήνευσον τόν κανόνα καθὼς ἀνωτέρω εἴρηται∙ καί εἰπέ τήν καταδίκην γενέσθαι ἐνταῦθα παρά συνόδου μή ὑποπιπτούσης ἐκκλήτῳ, ὡς τοῦ πάπα, ἤ τοῦ Κωνσταντινουπόλεως. Ἐπισκόπου δικαζομένου, εἰ πᾶς ἐπαρχιώτης ἐπίσκοπος συμφωνοίῃ, παλινδικία οὐ γίνεται. Ὁ κανὼν οὗτος οὐ συγχωρεῖ τῷ ὑπό πάντων τῶν ἐπισκόπων τῆς ἐπαρχίας καθαιρεθέντι, παρ’ ἑτέροις ἔκκλητον κρίνεσθαι∙ ἀλλά μένειν βεβαίαν τήν κατ’ αὐτοῦ ἀπόφασιν πάντων τῶν ἐπαρχιωτῶν ἐπισκόπων συμφώνως ἐξενεχθεῖσαν βούλεται. Πλήν, ὡς εἰρήκαμεν ἐν τῷ δ΄ κανόνι τῆς παρούσης συνόδου, μᾶλλον ἡ γνώμη κρατεῖ τῶν ὁρισάντων ἐκκαλεῖσθαι τόν οἰόμενον ἀδικεῖσθαι, καί τῆς βοηθείας τῆς ἐκκλήτου ἐπιτυγχάνειν, ὡς δικαιοτέρα καί φιλανθρωποτέρα. Ἐάν ὅμως Ἐπίσκοπός τινας κατηγορηθείς διά ἐγκλήματά του, κριθῇ ἀπό ὅλους τούς ἐν τῇ ἐπαρχίᾳ Ἐπισκόπους, καί ὅλοι συμφώνως μίαν ἀπόφασιν κάμνουσιν ἐναντίον του. Αὐτός, κατά τόν παρόντα κανόνα, δέν ἠμπορεῖ πλέον νά κριθῇ ἀπό ἄλλους Ἐπισκόπους, ἀλλά νά μένῃ βεβαία ἡ κατ’ αὐτοῦ σύμφωνος τῶν Ἐπισκόπων ἀπόφασις. Φανερόνει γάρ ἡ συμφωνία των αὕτη, ὅτι δικαία εἶναι ἡ τούτου καθαίρεσις. Ὁ δέ Ζωναρᾶς λέγει, ὅτι, ἂν καί ὅλοι οἱ Ἐπίσκοποι τῆς ἐπαρχίας κρίνουν, ὅλοι ὅμως δέν συμφωνήσουν εἰς τήν ἀπόφασιν, ἠμπορεῖ ὁ κρινόμενος νά ἀναβιβάσῃ τήν κρίσιν του εἰς ἄλλο μεγαλήτερον Ἐπισκόπων κριτήριον,1 περί οὗ εἴπομεν εἰς τήν ὑποσημείωσιν τοῦ δ΄ κανόνος τῆς παρούσης. Ὅρα καί τόν οδ΄ Ἀποστ., τόν στ΄ τῆς β΄ καί τόν θ΄ καί ιζ΄ τῆς δ΄. 1Σημείωσαι ὅτι δέν εἶναι ἐνάντιος εἰς τόν παρόντα κανόνα ὁ δ΄ τῆς ἐν Σαρδικῇ, καθὼς λέγει ὁ Βαλσαμών, ἐπειδή οὗτος μέν λέγει, ὅτι ὁ κριθείς ἀπό ὅλους τούς Ἐπισκόπους τῆς ἐπαρχίας νά μή κρίνεται πλέον εἰς ἄλλους, ἐκεῖνος δέ μή προσθέτωντας τό, ἀπό ὅλους, συγχωρεῖ νά θεωρῆται ἡ κρίσις τοῦ κρινομένου εἰς μεγαλήτερον δικαστήριον ἐκκλησιαστικόν. Ἀφίνω νά λέγω, ὅτι οὗτος προσθέτει, καί τό νά ᾖναι οἱ κρίνοντες ὅλοι σύμφωνοι, ὡς εἴπομεν.
