Οἱ καταμαντευόμενοι, καί ταῖς συνηθείαις τῶν ἐθνῶν ἐξακολουθοῦντες, ἤ εἰσάγοντές τινας εἰς τούς ἑαυτῶν οἴκους ἐπί ἀνευρέσει φαρμακειῶν, ἤ καί καθάρσει, ὑπό τόν κανόνα πιπτέτωσαν τῆς πενταετίας, κατά τούς βαθμούς τούς ὡρισμένους, τρία ἔτη ὑποπτώσεως, καί δυό ἔτη εὐχῆς, χωρίς προσφορᾶς.
Τό κεχρῆσθαι μαντεύμασι, καί ταῖς ἐθνικαῖς ἤ καί ἑλληνικαῖς ἀκολουθεῖν συνηθείαις τούς Χριστιανούς, καί γόητας προσδέχεσθαι ἐπί ἀνευρέσει φαρμακειῶν, ἤτοι μαγειῶν, ὡς τάχα παρά τινων περιεργασθέντας, ἤ ἐπί καθάρσει τῶν γοητειῶν προσκαλεῖσθαι αὐτούς ἀπηγόρευται, καί τούς τούτοις χρωμένους ὁ κανὼν ὑπό ἐπιτίμιον ποιεῖται πενταετίας, ὡς τρία ἔτη ὑποπίπτειν, καί δύο ἔτη συνεύχεσθαι τοῖς πιστοῖς∙ μετά δέ τήν πενταετίαν, ἀξιοῦσθαι καί τῆς τοῦ ἀγαθοῦ μεταλήψεως. Ὁ δέ μέγας Βασίλειος, ἐν ὀγδοηκοστῷ τρίτῳ κανόνι, ἑξαετίας ἐπιτιμίῳ τούς τοιούτους κολάζει. Οὐ μόνον τούς γόητας καί τούς μάντεις κολάζουσιν οἱ κανόνες, ἀλλά καί τούς χρωμένους αὐτοῖς. Ἐπεί οὖν τινες νοσηλευόμενοι, καί νομίζοντες ἀπό φαρμακειῶν πάσχειν, ἤ καί ἀπολέσαντές τινα τῶν προσόντων αὐτοῖς, μετεκαλοῦντο γόητας εἰς τούς οἴκους αὐτῶν, ἐφευρεῖν ἐπαγγελλομένους ἐν αὐτοῖς τάς μαγείας, ἐξ ὧν δῆθεν κατεκλίθησαν οἱ νοσηλευόμενοι, καί καθάραι τό ἀπό τούτων μῦσος, ἤ καί τό ἀπολεσθέν καταμηνύσαι∙ ἄλλοι δέ συνηθείαις ἐθνικαῖς προσέχοντες, περί εὐτυχημάτων καί δυστυχημάτων ἐρωτήσεις ἐποιοῦντο ἀπό ἀστρολόγων καί ἑτέρων, δαιμωνιώδη μεταχειριζομένων ἔργα∙ ὥρισαν οἱ Πατέρες ἐπί πενταετίαν τούτους ἐπιτιμᾶσθαι, ἤγουν ἐπί μέν τρισίν ἔτεσιν ὑποπίπτειν, ἐν δέ δυσίν εὔχεσθαι μετά τῶν πιστῶν, καί μετά ταῦτα ἀξιοῦσθαι τῶν θείων ἁγιασμάτων. Ἀνάγνωθι τόν ξα΄ κανόνα τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ συνόδου, καί τά ἐν αὐτῷ γραφέντα, καί τόν πγ΄ κανόνα τοῦ ἁγίου Βασιλείου, ἐπί ἑξαετίαν ἐπιτιμῶντα τούτους. Ἔχε δέ ἐπί μνήμης, ὅτι τοῖς αὐτοῖς ἐπιτιμίοις ὑποβάλλονται καί οἱ προσερχόμενοι γητευτρίαις καί κριτρίαις ταῖς μετά κριθῶν μαντευομέναις. Ὁ καταμαντευόμενος, καί ὁ εἰσάγων τινά ἐν τῷ οἴκῳ ἐπί ἀνευρέσει φαρμακειῶν, ἤ καθάρσει, πενταετίαν ὑποπιπτέτω. Ὁ μάντεσιν, ἤ γητευταῖς, ἤ φυλακτηρίοις, ἤ ἑτέροις τισί τοιούτοις ἑαυτόν ἐκδεδωκώς, ἐπί τῷ ἐκκαλυφθῆναι, ἃ δι’ ἐπιθυμίας ἔχει, ἤ ἐπί φαρμακείας κακῷ τό κακόν ἰώμενος, ἐπί τριετίαν ὑποπεσεῖται, καί ἐπί διετίαν συστήσεται τοῖς πιστοῖς, καί μόνων τῶν εὐχῶν κοινωνήσει∙ καί οὕτω μετά τήν πενταετίαν μεθέξει τῆς προσφορᾶς. Ὁ δέ ξα΄ κανὼν τῆς ἐν τῷ Τρούλλῳ ἕκτης συνόδου ἐπί ἑξαετίαν τόν τοιοῦτον ὁρίζει ἀπείργεσθαι. Ὁ παρών Κανών κανονίζει πέντε χρόνους νά μή μεταλάβουν, ἐκείνους τούς Χριστιανούς, ὁποῦ ὄχι μόνον μεταχειρίζονται αὐτοί μαντεύματα, καί ἀκολουθοῦν τάς τῶν Ἑλλήνων, καί ἐθνικῶν συνηθείας, ἀλλά καί ἐκείνους ἀκόμη ὁποῦ πηγαίνουν εἰς τούς μάντεις αὐτούς, καί τούς φέρουσι μέσα εἰς τά ὀσπήτιά των, ἤ διά νά τούς καθαρίσουν ἀπό τάς μαγείας ὁποῦ ἄλλοι τούς ἔκαμαν, καί ἠσθένησαν τυχόν, ἤ ἄλλην ζημίαν ἔπαθον, ἤ διά νά τούς φανερώσουν ποῦ εἶναι κεκρυμμένα τά τοιαῦτα μαγικά. Τούς δέ πέντε χρόνους αὐτούς, οὕτως οἰκονομεῖ. Τρεῖς χρόνους μέν νά ὑποπίπτουν, δύω δέ νά στέκωνται μαζή μέ τούς πιστούς, καί μετά ταῦτα νά μεταλαμβάνουν. Ὅρα καί τόν ξα΄ τῆς στ΄.
