Καί τοῦτο δέ εἰς γνῶσιν ἡμετέραν ἦλθεν, ὡς ἔν τε τῇ Ἀφρικῇ καί Λιβύῃ, καί ἑτέροις τόποις, οἱ τῶν ἐκεῖσε θεοφιλέστατοι πρόεδροι, συνοικεῖν ταῖς ἰδίαις γαμεταῖς, καί μετά τήν ἐπ᾿ αὐτοῖς προελθοῦσαν χειροτονίαν, οὐ παραιτοῦνται, πρόσκομμα τοῖς λαοῖς τιθέντες, καί σκάνδαλον. Πολλῆς οὖν ἡμῖν σπουδῆς οὔσης, τοῦ πάντα πρός ὠφέλειαν τῶν ὑπό χεῖρα ποιμνίων διαπράττεσθαι, ἔδοξεν, ὥστε μηδαμῶς τό τοιοῦτον ἀπό τοῦ νῦν γίνεσθαι. Τοῦτο δέ φαμεν οὐκ ἐπ᾿ ἀθετήσει, ἤ ἀνατροπῇ τῶν ἀποστολικῶς νενομοθετημένων, ἀλλά τῆς σωτηρίας καί τῆς ἐπί τό κρεῖττον προκοπῆς τῶν λαῶν προμηθούμενοι, καί τοῦ μή δοῦναι μῶμόν τινα κατά τῆς ἱερατικῆς καταστάσεως. Φησί γάρ ὁ θεῖος Ἀπόστολος· Πάντα εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖτε· ἀπρόσκοποι γίνεσθε καί Ἰουδαίοις, καί Ἕλλησι, καί τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ· καθὼς κἀγὼ πάντα πᾶσιν ἀρέσκω, μή ζητῶν τό ἐμαυτοῦ συμφέρον, ἀλλά τό τῶν πολλῶν, ἵνα σωθῶσι· μιμηταί μου γίνεσθε, καθὼς κἀγὼ Χριστοῦ· εἰ δέ τις φωραθείη τό τοιοῦτον πράττων καθαιρείσθω.
Ὁ πέμπτος ἀποστολικός κανών φησιν· Ἐπίσκοπος, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, τήν ἑαυτοῦ γυναῖκα μή ἐκβαλλέτω προφάσει εὐλαβείας· ἐάν δέ ἐκβάλῃ, ἀφοριζέσθω· ἐπιμένων δέ, καθαιρείσθω. Ὁ δέ παρών κανών κωλύει τούς ἀρχιερεῖς μετά τήν χειροτονίαν συνοικεῖν ταῖς πρό τῆς ἱερωσύνης γυναιξίν αὐτῶν, καί φασίν οἱ τοῦτον ἐκθέμενοι τόν κανόνα, ὅτι οὐκ ἀνατρέποντες τά νενομοθετημένα τοῖς Ἀποστόλοις, καί ἀντινομοθετοῦντες, κωλύομεν τοῖς ἐπισκόποις τήν μετά τῶν προτέρων αὐτῶν συμβίων συνοίκησιν, ἀλλά θέλοντες τήν σωτηρίαν τῶν λαῶν, καί τήν ἐπί τό κρεῖττον αὐτῶν προκοπήν, καί ὥστε μή τινα μῶμον ἐκ τούτου προστρίβεσθαι τῇ ἱερωσύνῃ· μονονουχί τοῦτο λέγοντες, ὅτι οἱ μέν θεῖοι Ἀπόστολοι, ἀρχήν ἐχούσης τῆς πίστεως, καί τοῦ θείου κηρύγματος οὔπω πλατυθέντος, συγκαταβατικώτερον διετίθεντο πρός τούς τῇ πίστει προσερχομένους, καί οὐ πάντῃ ἀπῄτουν τό τέλειον, ἀλλ’ ἐνεδίδουν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτῶν, καί τοῖς ἔθεσι τοῖς ἐθνικοῖς, καί ἰουδαϊκοῖς. Οἵ τε γάρ τῶν Ἰουδαίων ἀρχιερεῖς γυναιξί συνοικεῖν συγκεχωρημένον εἶχον ἐκ τοῦ νόμου, καί τοῖς Ἑλλήνων ἀρχιερεῦσιν ὁ γάμος ἀκώλυτος ἦν. Ἄρτι δέ τοῦ κηρύγματος πλατυνθέντος, καί εἰς κρείττονα κατάστασιν καί τάξιν τῶν πιστῶν ἐληλυθόντων, καί τῆς εὐαγγελικῆς πολιτείας ἐπιδιδούσης, χρῆναί φασι καί τούς ἀρχιερεῖς τόν οἰκεῖον βίον πρός ἀκριβῆ σωφροσύνην ἀπευθύνειν, ὡς μή μόνον ἀλλοτρίων ἀπέχεσθαι γυναικῶν, ἀλλά καί τῶν πρότερον αὐτοῖς συνευναζομένων· καί μή μόνον εὐνῆς αὐταῖς μή κοινωνεῖν, μηδέ μίξεως, ἀλλά μηδέ συνοικεῖν αὐταῖς, καί ἐν τῇ αὐτῇ κατοικίᾳ συζῇν. Οἱ μέν γάρ ἴσως καί οὕτω σωφρόνως ζήσονται, ἄλλοις δέ πρόσκομμα καί σκάνδαλον ἔσονται. Καί παράγουσιν οἱ ἱεροί Πατέρες ἐκεῖνοι καί τόν μέγαν Παῦλον λέγοντα· Ἀπρόσκοποι γίνεσθε καί Ἰουδαίοις, καί Ἕλλησι, καί τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ, καθώς κἀγώ πάντα πᾶσιν ἀρέσκω, μή ζητῶν τό ἐμαυτοῦ συμφέρον, ἀλλά τό τῶν πολλῶν, ἵνα σωθῶσι. Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς κἀγώ Χριστοῦ. Εἶτα τοῖς μή τόν κανόνα τοῦτον φυλάττουσιν, ἐπάγουσιν ἐπιτίμιον τήν καθαίρεσιν. Πρός κρείττονα βιοτήν προάγοντες τούς τῆς ἐκκλησίας τροφίμους οἱ θεῖοι Πατέρες, παρακελεύονται, πάντῃ ἀποδιΐστασθαι τούς ἀρχιερεῖς, μετά τήν χειροτονίαν, τῶν ἰδίων γαμετῶν. Ἵνα δέ μή δόξωσιν ὑπεναντίως ποιεῖν τῷ ε΄ ἀποστολικῷ κανόνι, τῷ παραχωροῦντι τοῖς ἐπισκόποις συνεῖναι ταῖς οἰκείαις γυναιξί μετά τήν χειροτονίαν, ἐπάγουσιν· ὡς, οὐκ ἐναντιούμενοι τοῖς θείοις Ἀποστόλοις, ταῦτα διορίζονται· ἀλλ’ ὡς θέλοντες τήν ἐκκλησιαστικήν κατάστασιν εἰς πλείονα εὐταξίαν προκόψαι· μονονουχί τοῦτο λέγοντες, ὅτι οἱ μέν θεῖοι Ἀπόστολοι ἀρχήν ἐχούσης τῆς πίστεως, συγκαταβατικώτερον διετίθεντο πρός τούς τῇ πίστει προσερχομένους· ἄρτι δέ τοῦ εὐαγγελικοῦ κηρύγματος πλατυνθέντος, χρή, φασί, καί τούς ἀρχιερεῖς τόν οἰκεῖον βίον ἀπευθύνειν πρός ἀκριβῆ σωφροσύνην. Εἰ δέ συνοικεῖν ταῖς οἰκείαις γαμεταῖς οἱ ἐπίσκοποι οὐ παραχωροῦνται, πολλῷ πλέον κεχρῆσθαι αὐταῖς, ὡς γαμεταῖς, οὐκ ἐκχωρηθήσονται∙ ἄλλ’ οὐδέ μετά ἀλλοτρίων γυναικῶν συνοικεῖν παραχωρηθήσονται, διά περιαίρεσιν παντός σκανδάλου. Ἀνάγνωθι καί βιβλίον γ΄ τῶν βασιλικῶν, τίτλον α΄, κεφ. νδ΄, νε΄, νστ΄, ἅτινα τῆς ρκγ΄ Ἰουστινιανείου νεαράς ὄντα κεφ. διορίζονται, καθαιρεῖσθαι τούς ἐπισκόπους, οἱᾳδήτινι συνοικοῦντας γυναικί. Εἰ καί λέλεκται, μή ἐκβάλλειν γυναῖκας, ἀλλά τῆς ἐπί τό κρεῖττον προκοπῆς προμηθούμενοι, τῷ χειροτονουμένῳ προέδρῳ μηκέτι συνοικεῖν γυναικί παραγγέλλομεν. Ὁ μέν ἀποστολικός πέμπτος κανών, οὔτε ἐπίσκοπον, οὔτε πρεσβύτερον, ἤ διάκονον, τήν ἑαυτοῦ γυναῖκα, προφάσει εὐλαβείας, ἐκβάλλειν βούλεται· ἀλλά καί τόν τοῦτο ποιοῦντα ἐπιτιμᾷ, καί ἀδιόρθωτον μένοντα καθαιρεῖ. Οὗτος δέ ὁ κανών οὐ συγχωρεῖ τοῖς ἐπισκόποις, μετά τήν ἐπ’ αὐτοῖς προελθοῦσαν τῆς ἐπισκοπῆς χειροτονίαν, ταῖς ἰδίοις συνοικεῖν γαμεταῖς, οὐκ ἐπ’ ἀθετήσει καί ἀνατροπῇ τῶν ἀποστολικῶς νενομοθετημένων τοῦτο ποιῶν, ἀλλά τῆς σωτηρίας καί τῆς ἐπί τό κρεῖττον προκοπῆς τοῦ λαοῦ προμηθούμενος, καί τοῦ μή δοῦναι μῶμόν τινα κατά τῆς ἱερατικῆς καταστάσεως· πάντα γάρ, φησίν ὁ θεῖος Ἀπόστολος, εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖτε· ἀπρόσκοποι γίνεσθε καί Ἰουδαίοις, καί Ἕλλησι, καί τῇ ἐκκλησίᾳ τοῦ Θεοῦ, καθώς ἐγώ πάντα πᾶσιν ἀρέσκω, μή ζητῶν τό ἑμαυτοῦ συμφέρον, ἀλλά τό τῶν πολλῶν, ἵνα σωθῶσι. Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς ἐγώ Χριστοῦ· τόν δέ τοῦτο ταράσσοντα ἐπίσκοπον, καί μετά τήν χειροτονίαν τῆς ἐπισκοπῆς τῇ ἰδίᾳ γαμετῇ συνοικοῦντα, καθαιρεῖσθαι προστάττει. Ἐπειδή ἐμάθομεν, ὅτι εἰς τήν Ἀφρικήν καί Λιβύην (ἤ μέ δύω ὀνόματα ὀνομάζει τόν αὐτόν τόπον. Καθ’ ὅτι τό κατά νότον κείμενον ἕν μέρος ἀπό τά δ΄ μέρη τοῦ κόσμου, Λιβύη πρότερον καλούμενον, Ἀφρική μετωνομάσθη ὕστερον, κατά τόν Χρύσανθον∙ ἤ Λιβύην μέν ὀνομάζει καθολικῶς ὅλον ἐκεῖνο τό μέρος, Ἀφρικήν δέ ἰδίως, ἐπαρχίαν τινά ὑπ’ ἐκείνου περιεχομένην, κατά τόν Μελέτιον) καί εἰς ἄλλους τόπους, οἱ ἐκεῖσε Ἀρχιερεῖς, καί ἀφ’ οὗ χειροτονηθοῦν, συγκατοικοῦν μέ τάς γυναῖκάς των, καί προξενοῦσι σκάνδαλον εἰς τούς ἄλλους. Ὅθεν ἡμεῖς σπουδάζοντες νά ἐνεργῶμεν πάντα τά πρός τήν κοινήν ὠφέλειαν ἀποβλέποντα τῶν ποιμαινομένων Χριστιανῶν, ὁρίζομεν, ἀπό τοῦ νῦν, καί εἰς τό ἑξῆς κᾀνένας Ἀρχιερεύς νά μή συγκατοικῇ μέ τήν γυναῖκά του, ἀφ’ οὗ χειροτονηθῇ∙1 ὁρίζομεν δέ τοῦτο, ὄχι πρός ἀνατροπήν καί ἀθέτησιν τόσον τοῦ κοινοῦ τῶν Ἀποστόλων Κανόνος, τοῦ ε΄ δηλ., ὅστις ἀφορίζει τόν Ἐπίσκοπον ἐκεῖνον, ὁποῦ μέ πρόφασιν εὐλαβείας χωρίσῃ βιαίως τήν γυναῖκά του, ὅσον καί τῆς διαταγῆς ὁποῦ ξεχωριστά κάμνει ὁ Παῦλος πρός τόν Τίτον, λέγων, καταστήσεις κατά πόλιν Πρεσβυτέρους (ἤτοι Ἐπισκόπους κατά τόν Χρυσόστομ. μέ τό νά λαμβάνῃ, ὡς προείπομεν ἐν τῇ ἀρχῇ τοῦ α΄ Ἀποστολικοῦ, ὁ Ἐπίσκοπος καί τό ὄνομα τοῦ Πρεσβυτέρου. Δῆλον δέ τοῦτο καί ἀπό τό ἐπιφερόμενον, ὁποῦ λέγει ὁ Ἀπόστολος, δεῖ γάρ τόν Ἐπίσκοπον κτ΄) εἴτις ἐστίν ἀνέγκλητος, μιᾶς γυναικός ἀνήρ, ὄχι, λέγω, τοῦτο ὁρίζομεν πρός ἀναίρεσιν αὐτῶν. Ἀλλά φροντίζοντες διά τήν σωτηρίαν, καί τήν εἰς τά τελειότερα προκοπήν τῶν Χριστιανῶν, καί διά νά μήν προξενοῦσι κατηγορίαν τινά ἐναντίον τῆς ἀρχιερωσύνης. Κᾂν γάρ οἱ συνοικοῦντες μέ τάς γυναῖκάς των ἀρχιερεῖς, ἐν σωφροσύνῃ καί ἐγκρατείᾳ ζῶσι, μ’ ὅλον τοῦτο ὁ κοινός λαός σκανδαλίζεται, καί κατηγορεῖ αὐτούς, ὑπολαμβάνωντας τό ἐναντίον ἐκ τῆς τοιαύτης αὐτῶν συνοικήσεως. Ὁ δέ Θεῖος Ἀπόστολος μᾶς παραγγέλλει, ὅσα καί ἂν κάμνωμεν, νά τά κάμνωμεν εἰς δόξαν Θεοῦ, καί νά μή γινώμεθα σκάνδαλον εἰς Ἰουδαίους, καί Ἕλληνας, καί Χριστιανούς. Καθώς, λέγει, καί ἐγὼ κατά πάντα εἰς ὅλους ἀρέσκω. Μέ τό νά μή ζητῶ τό ἐδικόν μου συμφέρον, ἀλλά τό τῶν πολλῶν ἵνα σωθῶσι. Γίνεσθε ἐσεῖς μιμηταί μου, καθὼς καί ἐγὼ μιμητής τοῦ Χριστοῦ. Ἀνίσως δέ τινας ἀπό τούς Ἀρχιερεῖς συνοικήσῃ μέ τήν ἑαυτοῦ γυναῖκα, ἂς καθῄρεται. Ὅρα καί τόν ε΄ Ἀποστολ. 1Σημείωσαι ὅτι διά τρία τινά κυριώτερα αἴτια ἡ Σύνοδος αὕτη ἐμπόδισε διά κανόνος οἰκουμενικοῦ νά μήν ἔχουν γυναῖκα οἱ ἀρχιερεῖς∙ α΄. Διά τί οἱ Ἀρχιερεῖς μέ τό νά ᾖναι ἐκ τῆς τελειωτικῆς τάξεως, καί ἀνωτάτης ὅλων τῶν ἄλλων ἐκκλησιαστικῶν τάξεων, πρέπει νά ᾖναι καί τέλειοι εἰς τάς ἀρετάς, καί μάλιστα εἰς τήν παρθενίαν, καί καθαρότητα. Ὅθεν καί πρός ἀκριβῆ σωφροσύνην τήν ζωήν τους πρέπει νά διευθύνουσι. β΄. Διά τί οἱ ἔχοντες γυναῖκα καί τέκνα Ἀρχιερεῖς, ἐχάριζαν μετά θάνατον εἰς τά τέκνα αὐτῶν τήν ἐπισκοπήν ὡς κληρονομίαν, καί πολλά τῶν τῆς ἐκκλησίας πραγμάτων κακῶς διηρπάζοντο, καθὼς αὐτό τοῦτό φησιν ὁ στ΄ Κανὼν τῶν Ἀποστόλων. Καί γ΄. Διά τί ἡ μέριμνα τῆς γυναικός, τῶν τέκνων, καί ὅλου τοῦ οἴκου, ἐμπόδιζεν αὐτούς ἀπό τοῦ νά μεριμνῶσιν ὑπέρ τοῦ ποιμνίου των. Ἐπειδή κατά τόν Παῦλον «ὁ ἐν γάμῳ μεριμνᾷ τά τοῦ κόσμου πῶς ἀρέσει τῇ γυναικί». Λοιπόν διά νά μήν γίνωνται ταῦτα πάντα τά ἄτοπα, ἐμπόδισεν ἀπό τόν γάμον τούς ἀρχιερεῖς ἡ παροῦσα οἰκουμενική Σύνοδος διά τοῦ Κανόνος τούτου. Εἶπα διά κανόνος Οἰκουμενικοῦ, διά τί καί πρό τῆς Συνόδου ταύτης ἐμποδισμένος ἦτον ὁ γάμος ἀπό τούς ἀρχιερεῖς, ἀπό μερικοῦ ὅμως, καί οὐκ ἀπό καθολικοῦ κανόνος. Καί πόθεν δῆλον; α΄. ἀπό τόν Θεῖον Χρυσόστομον ἑρμηνεύοντα τό ῥητόν τοῦ Παύλου (τόν λόγον περί τῶν Ἐπισκόπων. Εἴτις ἐστίν ἀνέγκλητος, μιᾶς γυναικός ἀνήρ) καί λέγοντα. Διά τοῦτο εἶπε μιᾶς γυναικός ἄνδρα, οὐκ ἐπειδή τώρα τοῦτο φυλάττεται εἰς τήν ἐκκλησίαν. Διότι ὁ ἀρχιερεύς πρέπει νά ᾖναι ἐστολισμένος μέ τελείαν ἁγιωσύνην καί καθαρότητα. Ἀλλ’ ἐπειδή τότε πρός τούς ἐν πορνείᾳ εὑρισκομένους Ἕλληνας, μεγάλον ἐνομίζετο τούτο, τό νά ἔχουν δηλονότι μίαν μόνον γυναῖκα, (λόγ. β΄ εἰς τόν Ἰώβ)∙ καί β΄. ἀπό τούς κανόνας τῆς ἐν Καρθαγ. τοπικῆς, τόν δ΄ καί λγ΄ οἵτινες ἐπεκράτουν εἰς τούς τόπους τῆς Ἀφρικῆς, καί ἐδιώριζον, ὅτι οἱ Ἐπίσκοποι, Πρεσβύτεροι, καί Διάκονοι νά κάμνουσιν ὅρον, ἤτοι ὑπόσχεσιν, νά ἀπέχουσιν ἀπό τάς γυναῖκας των (μέ κοινήν δηλ. συμφωνίαν, καί τῶν γυναικῶν)∙ ἡ παροῦσα δέ Σύνοδος, τό μέν νά ἀπέχουσιν οἱ Ἐπίσκοποι ἀπό τάς γυναῖκάς των, ἀλλά καί τό ὅλως νά μήν συνοικοῦσι μέ αὐτάς, ἐκανόνισε διά τοῦ παρόντος κανόνος νά ἐπικρατῇ πανταχοῦ. Τό δέ καί νά ἀπέχουσιν ἀπό αὐτάς, οἱ Πρεσβύτεροι, καί Διάκονοι, συνεχώρησε μέν ἐν τῷ λ΄ Κανόνι. Ὄχι δέ καί πανταχοῦ. Ἀλλά εἰς τούς τόπους μόνον τούς Βαρβαρικούς ἐκείνους διά τό ἄγριον αὐτῶν ἦθος, καί ἀπαγές τῆς πίστεως. Ὅτι δέ ἐσυγκατοίκουν, ὡς λέγει ἡ σύνοδος, οἱ τοιοῦτοι μέ τάς γυναῖκάς των, καί ἀφ’ οὗ ὑπέσχοντο, δῆλόν ἐστιν ἀπό τόν λγ΄ τῆς αὐτῆς Καρθαγένης. Οὐκ ἐναντιώνεται δέ ἡ παροῦσα Σύνοδος εἰς τόν ε΄ Ἀποστολικόν κανόνα, ἤ εἰς τήν Διαταγήν τοῦ Παύλου, οὔτε ἀνατρέπει, καί ἀναρεῖ ταῦτα∙ α΄. Διά τί οἱ Θεῖοι Ἀπόστολοι συγχωροῦντες νά ἔχουν γυναῖκας οἱ ἀρχιερεῖς, οὐ νόμον τοῦτο ἐποίησαν. Ἀλλ’ ἐσυγκατέβησαν εἰς τήν ἀσθένειαν τῶν τότε, καί εἰς τά ἔθη τῶν Ἰουδαίων, καί ἐθνικῶν∙ καί τῶν Ἰουδαίων γάρ καί τῶν ἐθνικῶν οἱ ἀρχιερεῖς γυναῖκας εἶχον. Ὅθεν ὁ Θεῖος Χρυσόστομος (ἐν τῷ αὐτῷ λόγῳ) λέγει∙ « Κατάστησον Ἐπισκόπους, εἴτις ἐστίν ἀνέγκλητος, μιᾶς γυναικός ἀνήρ»∙ οὐκ ἐπειδή νόμον ἔθηκε τοῦτο. Ἀλλ’ ἐπειδή ἐσυγκατέβη εἰς τήν πλάνην. Ἡ δέ παροῦσα Σύνοδος, ὁρῶσα προκόπτουσαν τήν ἐκκλησίαν, καί ἀνθοῦσαν τήν πολιτείαν τῶν Χριστιανῶν εἰς τάς ἀρετάς, ἐκανόνισε νά ἀνθῇ καί ἡ πολιτεία τῶν Ἀρχιερέων μέ τήν ἀγαμίαν, καί σωφροσύνην. Δι’ ὃ καί ὁ Θεῖος Χρυσόστομος τό ἀνωτέρω ῥητόν τοῦ Παύλου ἑρμηνεύων, λέγει∙ Ὅτι τότε μόνον ἐσυγχώρησε τόν γάμον ὁ Παῦλος. Διότι ἤξευρε, πῶς ὅταν ἀνθήσῃ μετά ταῦτα ἡ εὐσέβεια, αὐτή ἡ φύσις ἀφ’ ἑαυτῆς θέλει προτιμήσει τό ἀγαθόν τῆς ἀγαμίας καί παρθενίας, καί ἡ ἐκλογή θέλει γένει τῶν κρειττόνων, τῶν ἀγάμων δηλαδή, καί παρθένων Ἀρχιερέων∙ β΄. Ὅτι ὁ Ἀποστολικός Κανὼν ἐμποδίζει μέν τό νά ἐκβάλῃ ὁ Ἐπίσκοπος τήν γυναῖκά του, ἤγουν βιαίως νά τήν χωρίζῃ, χωρίς τήν συμφωνίαν καί θέλησιν ἐκείνης. Οὐκ ἐμποδίζει δέ καί τό νά χωρίζεται τῆς γυναικός μέ τήν συμφωνίαν ἐκείνης. Ἡ δέ παροῦσα Σύνοδος ἐν τῷ μη΄ κανόνι συγχωροῦσα νά προχωρίζεται μέ κοινήν συμφωνίαν, ἡ γυνή τοῦ μέλλοντος γενέσθαι ἀρχιερέως, καί μετά τήν χειροτονίαν νά ἐμβαίνῃ εἰς γυναικεῖον μοναστήριον, οὐ συγχωρεῖ ἐνταὐτῷ, καί τό νά χωρίζεται βιαίως, καί χωρίς τήν θέλησιν ἡ γυνή. Διότι ἂν τοῦτο ἔλεγε, προφανῶς ἤθελεν ἐναντιώνεται εἰς τούς Ἀποστόλους, ἀλλά καί εἰς αὐτά τά λόγια τοῦ Κυρίου, τά ὁποῖα προστάζουσι, νά μένῃ ὁ γάμος ἄλυτος. Ἐπειδή δέ τοῦτο οὐ λέγει, λοιπόν οὔτε ἐναντιώνεται, ἀλλά μᾶλλον συμφωνεῖ μέ τόν Ἀποστολικόν. Καί συντόμως εἰπεῖν, ἡ Σύνοδος αὕτη, πλουτοῦσα διά τήν ἐπί τό κρεῖττον τῆς ἐκκλησίας προκοπήν ἀγάμους. Ἤτοι Ἱερομονάχους, διά τήν ἀρχιερωσύνην. Δέν θέλει τούς ἐν γάμῳ. Ὄχι διά τί κακίζει, καί κατηγορεῖ τόν γάμον. Ἀλλά διά τί προτιμᾷ καλλίτερον τήν ἀγαμίαν. Διά τοῦτο δέχεται εἰς τήν ἀρχιερωσύνην, καί τούς ὑπανδρευθέντας μέν, χωρισθέντας δέ τῶν γυναικῶν, ἥ μέ τόν θάνατον, ἤ ἐκ συμφώνου, κατά τόν Ἀπόστολον. Καί δέν λύει αὐτή τόν γάμον. Ἀλλά χειροτονεῖ Ἀρχιερέα ἐκεῖνον ὁποῦ ἤθελεν εὕρει ἀφ’ ἑαυτοῦ, καί μέ συμφωνίαν ἐλεύθερον, καί λυτόν ἀπό γάμον. Καί καθαιρεῖ τόν συγκατοικοῦντα μετά τήν χειροτονίαν ἀρχιερέα μέ τήν γυναῖκά του. α΄. Διά τί ἀπό τήν τοιαύτην πρός αὐτήν συνοίκησιν, ἠμπορεῖ νά ἐρεθισθῇ νά πέση καί εἰς μίξιν σαρκικήν μέ αὐτήν∙ ἥτις δέν εἶναι πλέον μίξις νόμιμος ὡς τό πρότερον, ἀλλά πορνεία, καί μοιχεία αὕτη λογίζεται, διά τήν παράβασιν τῆς συμφωνίας, καί ὑποσχέσεως ὁποῦ ἔδωκε νά φυλάξῃ ἐγκράτειαν ἀπό αὐτήν. Καί β΄. διά τό σκάνδαλον, ὁποῦ ἐκ τῆς τοιαύτης συνοικήσεως προξενεῖται εἰς τόν λαόν, ὡς λέγει τοῦτο αὐτολεξεί ὁ παρών Κανών.
