Εἴ τις κληρικός, ἤ λαϊκός, ἀπό τῆς ἁγίας ἐκκλησίας ἀφέληται κηρόν, ἤ ἔλαιον, ἀφοριζέσθω, καί τό ἐπίπεμπτον προστιθέτω μεθ᾿ οὗ ἔλαβεν.
Ἀφορίζεσθαι, φησίν ὁ κανών, πάντα πιστόν ἀφελόμενον ἀπό τῆς ἐκκλησίας κηρόν, ἤ ἔλαιον. Τό ἀφελέσθαι δέ μή νοήσῃς ἐπί κλοπῆς∙ ὁ γάρ διαθέσει τοιαύτῃ κηρόν, ἤ ἔλαιον ἐκκλησιαστικόν ἀφελόμενος, ὡς ἱερόσυλος κολασθήσεται. Ἀλλ’ εἰπέ κολάζεσθαι ἐνταῦθα, τό ἁπλῶς ἀφελέσθαι, καί κοινῶσαί τινα τό προσενεχθέν τῷ Θεῷ, κᾂν κυριαρχικόν δίκαιον ἔχῃ ἐπί τῷ ναῷ, κᾂν διακονητής αὐτοῦ ἐστι. Ἀφορίζεται ὁ κηρόν, ἤ ἔλαιον τῆς ἐκκλησίας συλῶν∙ μετά τοῦ καί πενταπλοῦν τοῦτο κατατιθέναι. Τό πλάτος τῶν κανόνων, οὐ πενταπλοῦν βούλεται ἀποδίδοσθαι τό ἀποσυλούμενον, ἀλλ’ αὐτό τε τό ἀποσυληθέν, καί τό τούτου ἐπίπεμπτον. Ὁ μέν παρὼν Κανών διορίζεται ὅτι, ὅποιος Κληρικός, ἤ Λαϊκός ἤθελε πάρῃ ἀπό τήν Ἐκκλησίαν κηρί, ἤ λάδι, καί μεταχειρισθῇ ταῦτα εἰς χρῆσιν ἀνίερον καί κοινήν, ἂς ἀφορίζηται. Καί ἀφ’ οὗ τά ἐπιστρέψῃ ὀπίσω εἰς τήν αὐτήν Ἐκκλησίαν σῶα καί ὁλόκληρα, καθὼς τά ἐπῆρεν, ἂς δίδῃ πρός τούτοις εἰς αὐτήν, καί ἀπό τά πέντε μερίδια ὁποῦ αὐτά ἀξίζουν, τό ἕνα. Ὁ δέ Ἀριστηνός πενταπλοῦν ἡρμήνευσεν. Ὥστε κατ’ αὐτόν ὁ κανὼν λέγει, ὅτι νά ἐπιστρέφῃ ὁ ἱεροσυλήσας τό κηρί, ἤ λάδι, ὁποῦ ἐπῆρε, καί ἀκόμη πέντε τόσον. Καί Ἰωσήφ δέ ὁ Αἰγύπτιος ὁ τούς κανόνας παραφράσας Ἀραβικά πενταπλάσιον παρέφρασε τό ἐπίπεμπτον. Ἀλλ’ ὅμως ἡ προτέρα ἑρμηνεία κρείττων ἐστί. Τό γάρ ἐπίπεμπτον, ἤ ἐπιδέκατον τῶν καρπῶν, ὁποῦ ἔδιδαν οἱ Ἑβραῖοι εἰς τούς ἱερεῖς, εὑρισκόμενον εἰς πολλά μέρη τῆς ἁγίας γραφῆς, οὐ δηλοῖ πενταπλάσιον, ἤ δεκαπλάσιον, ἀλλ’ εἰς τά πέντε, ἤ εἰς τά δέκα, ἕνα. Δι’ ὅ καί ὁ Ἀνώνυμος τῶν κανόνων ἑρμηνευτής ἐπίπεμπτον πάλιν αὐτό ἡρμήνευσεν.
