Εἴ τις κληρικός χωλόν, ἤ κωφόν, ἤ τυφλόν, ἤ τάς βάσεις πεπληγμένον χλευάσοι, ἀφοριζέσθω. Ὡσαύτως καί λαϊκός.
Τούς μέλη τινά πεπηρωμένους ἐλεεῖσθαι προσήκει, καί ὡς δυνατόν ἀντιλαμβάνεσθαι τούτων, καί χειραγωγεῖν, ἀλλ’ οὐχί διαπαίζειν∙ τοῦτο γάρ δηλοῖ τό χλευάζειν∙ εἰ δέ τούς τοῦτο ποιοῦντας λαϊκούς ὁ κανών ἀφορισμῷ ὑποβάλλει, τί ἄν τις λογίσαιτο περί κληρικῶν, οὕς, ὡς πολλάκις εἴρηται, ὑπόδειγμα πρός πᾶσαν ἀρετήν, καί παροξυσμόν πρός χρηστότητα τῷ λαῷ προκεῖσθαι χρεῶν; Καί τούς κληρικούς, καί τούς λαϊκούς ἀφορίζει ὁ κανών, μή ἐλεοῦντας τούς ὁπωσδήποτε πεπηρωμένους τό σῶμα, ἀλλά παίζοντας αὐτούς. Οἱ πλείους δέ τά τοιαῦτα πρόφασιν ἔχουσι γέλωτος, τοῖς τοῦ Θεοῦ κρίμασιν ἀντιπράττοντες. Ὠσαύτως δέ καί ὁ τυφλόν, καί κωφόν, καί χωλόν χλευάζων. Ὁ ἐμπαίζων τυφλόν, καί κωφόν, ἤ χωλόν, ἤ ἄλλως τό σῶμα πεπηρωμένον ἀφορίζεται, ὡς τόν πλάσαντα τούτους ἐπιμεμφόμενος. Ἐκεῖνοι ὁποῦ ἔχουσι μέλη τοῦ σώματος πεπηρωμένα καί μισερά, πρέπει μάλιστα νά ἐλεῶνται, νά βοηθῶνται, καί νά χειραγωγῶνται ἀπό τούς ἔχοντας τά μέλη σῶα καί ὑγιῆ, ὄχι νά περιγελῶνται καί νά περιπαίζωνται. Ὅθεν ὁ παρών Κανών διορίζει ὅτι, ὅποιος Κληρικός περιπαίξει κοῦφον, ἤ κουτζόν, ἤ τυφλόν, ἤ πληγωμένον καί μισερόν ὄντα κατά τούς πόδας, ἂς ἀφορίζηται. Ὁμοίως δέ καί λαϊκός ἂν κάμῃ τοῦτο, ἂς ἀφορίζηται. Διότι, μήπως δέν εἶναι ἀρκετή ἡ τιμωρία καί παιδεία ὁποῦ δίδει εἰς αὐτούς ὁ Θεός, κρίμασιν, οἷς αὐτός μόνος οἶδε, καί διά τοῦτο καί οἱ ἄνθρωποι πέρνοντες τήν κρίσιν τοῦ Θεοῦ, προσθέτουν εἰς τούς ταλαιπώρους αὐτούς, παιδείαν ἐπάνω εἰς τήν παιδείαν, μέ τούς ἐμπαιγμούς αὐτῶν καί τούς καταγέλωτας; ὤ ἀθεοφοβίας καί ἀπονοίας μεγάλης! Μή διά τόν Κύριον, μή, ἀδελφοί μου, τολμήσητε εἰς τό ἑξῆς, ἤ νά περιπαίζητε, ἤ νά ἀποφεύγητε ἀπό τούς τοιούτους μισερούς, ὡς καί πυρός καί μιάσματος. Συνειθίζοντες νά λέγηται τήν ἄλογον καί ἀφρονεστάτην παροιμίαν ἐκείνην∙ Φεύγετε τούς σημειωμένους. Ἀλλά μᾶλλον συντρέχετε καί βοηθεῖτε αὐτοῖς πᾶσι τοῖς τρόποις, οἷς δύνασθε. Ἵνα καί παρά τοῦ Κυρίου ἐλεηθῆτε, φανέντες περί τούς συνδούλους συμπαθητικοί τε καί εὔσπλαγχνοι. Δι’ ὃ καί ὁ Θεός προστάζει μήτε νά κατηγορῇ τινας τόν κωφόν, διατί δέν ἀκούει, μήτε νά βάλῃ ἔμπροσθεν εἰς τά ποδάρια τοῦ τυφλοῦ, διατί δέν βλέπει. «Οὐ κακῶς ἐρεῖς κωφόν, καί ἀπέναντι τυφλοῦ οὐ προσθήσεις σκάνδαλον. Καί φοβηθήσῃ Κύριον τόν Θεόν σου».
