Εἴ τις ἐπίσκοπος διά χρημάτων τῆς ἀξίας ταύτης ἐγκρατής γένοιτο, ἤ πρεσβύτερος, ἤ διάκονος, καθαιρείσθω καί αὐτός, καί ὁ χειροτονήσας, καί ἐκκοπτέσθω παντάπασι καί τῆς κοινωνίας, ὡς ὁ Σίμων ὁ μάγος ὑπ᾿ ἐμοῦ Πέτρου.1 (ΠΗΔΑΛΙΟΝ)
(βλ. σχολιασμό του κανόνα στον επόμενο). (βλ. σχολιασμό του κανόνα στον επόμενο). (βλ. σχολιασμό του κανόνα στον επόμενο). Εἰς μέν τόν κε΄ Κανόνα τούς εἶπον οἱ Θεῖοι Ἀπόστολοι, ὅτι οὐκ ἐκδικήσεις δίς ἐπί τό αὐτό. Εἰς δέ τόν παρόντα Κανόνα μέ διπλῆν παιδείαν παιδεύουσι τούς χειροτονουμένους μέ ἀργύρια, διά τήν ὑπερβολήν τῆς κακίας, λέγοντες οὕτω∙ Ὅποιος Ἐπίσκοπος, ἤ Πρεσβύτερος, ἤ Διάκονος, λάβῃ τήν ἀξίαν τῆς ἱερωσύνης μέ ἄσπρα, ἂς καθῄρεται καί αὐτός ὁποῦ ἐχειροτονήθη, καί ἐκεῖνος ὁποῦ τόν ἐχειροτόνησε, καί ἂς ἀφορίζηται παντελῶς καί ἀπό τήν Ἐκκλησίαν, καί προσευχήν τῶν πιστῶν∙ καθὼς ἀφωρίσθη καί ὁ Σίμων ὁ μάγος ἀπό ἐμένα τόν Πέτρον. Διότι βαρύτερον ἁμάρτημα καί χειρότερον δέν ἠμπορεῖ νά εὑρεθῇ, ὡσάν τό νά πωλῇ τινάς καί νά ἀγοράζῃ τήν ἀπώλητον καί ἀνεξαγόραστον χάριν τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Ὅθεν καί ὁ θεῖος Ταράσιος γράφωντας πρός τόν Ῥώμης Ἀδριανόν, ἀποδεικνύει, ὅτι, οἱ χειροτονοῦντες μέ ἄσπρα, εἶναι πλέον δυσσεβέστεροι ἀπό τόν πνευματομάχον Μακεδόνιον: ὡσάν ὁποῦ, ἐκεῖνος μέν, ἐφλυάρει, πῶς τό Πνεῦμα τό ἅγιον εἶναι δοῦλον καί κτίσμα τοῦ Θεοῦ καί Πατρός∙ οἱ δέ χειροτονοῦντες μέ ἄσπρα, δοῦλον ἰδικόν τους φαίνονται πῶς κάμνουσι τό Πνεῦμα τό ἅγιον, πωλοῦντες αὐτό ὡς δοῦλον εἰς τούς διδόντας τά χρήματα, καί οἱ χειροτονούμενοι ὁμοίως, ὡς δοῦλον αὐτό παρά τῶν πωλούντων, ἀγοράζουσι. Καί καθὼς ὁ προδότης Ἰούδας τόν υἱόν τοῦ Θεοῦ ἐπώλησεν: ἔτζι καί αὐτοί διά τῶν ἀργυρίων πωλοῦσι τό Πνεῦμα τό ἅγιον∙ πλήν ἐν τῇ αὐτῇ ἐπιστολῇ τοῦ Ταρασίου, φαίνεται ὅτι ὁ θεῖος Χρυσόστομος σύν τῇ περί αὐτόν συνόδῳ, ἔκαμαν συγκατάβασιν καί ἐσυγχώρησαν νά μεταλαμβάνουν μέσα εἰς τό βῆμα, ὅσοι ἔδωκαν ἄσπρα εἰς τόν Ἀντωνῖνον Ἐπίσκοπον, καί ἐχειροτονήθησαν.2 1Ἐν ἄλλοις γράφεται∙ ὑπό τοῦ Πέτρου.2Ὁ δέ Πάπας Γρηγόριος γράφων πρός τόν Ῥήγα Κάρολον λέγει, ὅτι, οἱ Σιμωνιακοί εἶναι οἱ μέγιστοι πάντων τῶν αἱρετικῶν (σελ. 323 τοῦ τόμου τῆς Ἀγάπ.) καί ὁ Γεννάδιος Σχολάριος λέγει, ὅτι ἡ Σιμωνία εἶναι αἴτιον, δι’ ὅ οἱ Χριστιανοί περιέπεσον ταῖς ἐκ τῶν ἀθέων Βαρβάρων συμφοραῖς, ὅτι μέγιστον τῶν ἁμαρτημάτων, καί δυσσέβημα πάνδεινον, καί ὅτι ἐστίν αἵρεσις περί τό πρῶτον τῆς πίστεως ἄρθρον (σελ. 207 τοῦ αὐτοῦ τόμ.). Ὁ δέ Πηλουσιώτης Ἰσίδωρος λέγει «Πᾶς οὖν, ὅστις ἱερωσύνην ἐκπρίεται, Καϊάφας Χριστοκτόνος εὑρίσκεται. Ἃ γάρ ἔργοις πιστευθῆναι οὐ δύναται, ταῦτα δόγμασιν ἀσεβέσι πορίζεται» (ἐπιστολ. τιε΄)∙ διά ταῦτα λοιπόν πάντα πρέπει νά καταργηθοῦν τόσον τό χρυσόβουλλον τοῦ βασιλέως Ἰσαακίου τοῦ Κομνηνοῦ, ὁποῦ διατάσσει, ὅτι πρέπει νά πέρνῃ ὁ χειροτονῶν Ἀρχιερεύς ἀπό τούς χειροτονουμένους ἱερεῖς φλωρία ἑπτά, ἕνα ἀπό τόν Ἀναγνώστην, τρία ἀπό τόν Διάκονον, καί τρία ἀπό τόν Πρεσβύτερον, ὅσον καί τά συνοδικά ψηφίσματα Μιχαήλ καί Νικολάου τῶν Πατριαρχῶν, τά ἐπικυροῦντα τό ἄνωθεν χρυσόβουλλον. Ἐπειδή ἐναντιόνονται φανερά εἰς τούς Ἀποστολικούς, Συνοδικούς, καί Πατρικούς Κανόνας. Οἱ δέ τοῖς κανόσιν ἐναντιούμενοι πολιτικοί νόμοι ἄκυροι εἰσί∙ καί ὅρα σελ. ιη΄ ἐν τῇ ἀρχῇ τῆς βίβλου. Λέγει δέ καί ὁ Χρυσόστομος ὅτι οὐ συμφερόντως εἰσφέρουσι πολλάκις τούς νόμους οἱ Βασιλεῖς (ὁμιλία στ΄ εἰς τούς ἀνδριάντας) ἀφίνω νά λέγω, ὅτι καί αὐτοί πάλιν οἱ πολιτικοί νόμοι ἀναιροῦσι τό ῥηθέν Χρυσόβουλλον. Ἡ γάρ ρκγ΄ τοῦ Ἰουστινιανοῦ Νεαρά, κειμένη ἐν βιβλίῳ γ΄ τῶν Βασιλικῶν, τίτλ. α΄, κεφ. θ΄, θεσπίζει νά φυλάττηται περισσότερον ἀπό ὅλα ἡ προσταγή αὐτή τό νά μή χειροτονηθῇ δηλ. τινάς μέ δόσιν χρυσίου, ἤ ἄλλων τινῶν πραγμάτων καί εἰδῶν∙ εἰ δέ καί γένῃ τοῦτο, τόσον ἐκεῖνοι, ὁποῦ δίδουσιν, ὅσον καί ἐκεῖνοι, ὁποῦ λαμβάνουσιν, ἀλλά καί ἐκεῖνοι ὁποῦ ἐμβαίνουσιν εἰς τάς δόσεις ταύτας μεσῖται, μόνοι τους καταδικάζουσι τόν ἑαυτόν τους, κατά τάς θείας γραφάς, καί τούς ἱερούς Κανόνας, καθαιρούμενοι ἀπό τήν ἱερωσύνην καί τήν τοῦ κλήρου τιμήν. Τά δέ ἄσπρα ὁποῦ δοθοῦν εἰς χειροτονίαν νά δίδωνται εἰς τήν Ἐκκλησίαν, ἤ ἐπαρχίαν ἐκείνην, τῆς ὁποίας ἠθέλησαν νά ἀγοράσουν τήν προστασίαν. Ὁ δέ μεσιτεύων, ἤ διαφεντεύων τάς τοιαύτας χειροτονίας, προστάζει νά δίδῃ εἰς τήν Ἐκκλησίαν ἐκείνην διπλᾶ ἀπό ὅσα ἔδωκαν οἱ χειροτονηθέντες πρός τούς χειροτονήσαντας.
