Ὁ δύο ἀδελφάς ἀγαγόμενος, ἤ ἀδελφιδῆν, οὐ δύναται εἶναι κληρικός.
Ἡ γάρ ἀθεμιτογαμία οὐ μόνον τοῦ κλήρου αὐτόν κωλύει, ἀλλά καί ἐπιτιμίοις ὑπάγει. Καί παρά τοῦ πολιτικοῦ δέ νόμου τιμωρεῖται ὁ ἀθεμιτογαμῶν, διασπῶντος καί τόν ἀθέμιτον γάμον. Ἀδελφιδή λέγεται ἡ ἀνεψιά∙ τόν γοῦν ἀγαγόμενον εἰς γάμον ἤ δύο ἀδελφάς, ἤ θείαν καί ἀνεψιάν, οὐ παραχωρεῖ ὁ κανών κληρωθῆναι, διασπωμένου πάντως καί τοῦ γάμου. Σύ δέ γίνωσκε, ὡς οὐ μόνον ὁ τοιοῦτόν τι ποιήσας, ἀλλά καί ὁ ἕτερον γάμον κεκωλυμένον ἐξ αἵματος, ἤ ἐξ ἀγχιστείας, συναλλάξας, οὐ κληρωθήσεται, ἀλλά μᾶλλον καί ἐπιτημηθήσεται∙ οἷα δέ εἰσι τά τῶν αἱμομικτῶν ἐπιτίμια, μαθήσῃ ἀπό διαφόρων κανόνων τοῦ μεγάλου Βασιλείου. Οὐ κεκλήρωται ὁ δύο ἀδελφάς, ἤ ἀνεψιάν ἀγαγόμενος. Ὁ τοιοῦτος, σύν τῷ μή δύνασθαι κληρικός γενέσθαι, καί βαρυτάτοις ἐπιτιμίοις ὑπόκειται, διασπωμένου πρός τούτοις καί τοῦ ἀθέσμου γάμου. Ἀπό τούς γάμους, ἄλλοι μέν λέγονται ἀθέμιτοι, ὅσοι γίνονται μετά συγγενῶν ἤ αἱρετικῶν. Ἄλλοι δέ παράνομοι, καθὼς εἶναι, ὅταν λάβῃ τινάς εἰς γυναῖκα ἐκείνην, τῆς ὁποίας ὁ πατήρ του ἐστάθη νηπιόθεν ἐπίτροπος. Καί ἄλλοι κατάκριτοι, καθὼς εἶναι, ὅταν τινάς λάβῃ εἰς γυναῖκα τήν ἀφιερωμένην εἰς τόν Θεόν, Καλογραίαν. Μέ κοινόν δέ ὄνομα, ὅλοι οὗτοι οἱ γάμοι ἠμποροῦν νά ὀνομασθοῦν ἄθεσμοι, (καθὼς ἡ στ΄ (σημείωση: εννοείται Οικουμενική) ἐν τῷ γ΄ κανόνι κοινῶς ἀθέσμους ὀνομάζει τούς περιεχομένους γάμους ἐν τῷ ιζ΄ καί ιη΄ κανόνι τῶν Ἀποστόλων) ὁ δέ παρὼν Κανών μόνον περί ἀθεμίτων γάμων διαλαμβάνει ὁρίζων. Ὅποιος λάβῃ εἰς γυναῖκα δύω ἀδελφάς, ἤ πάρῃ τήν μεγάλην ἀνεψιάν του, δέν ἠμπορεῖ νά γένῃ Κληρικός. Δι’ ὅ,τι κάθε ἀθέμιτος γάμος, εἴτε ἐξ αἵματος, εἴτε ἐκ συμπενθερίας εἶναι, ὄχι μόνον ἐμποδίζει τινά ἀπό τοῦ νά μή γένῃ Κληρικός, ἀλλά καί βάλλει ὑποκάτω εἰς ἐπιτίμια. Ὁ γάρ μέγας Βασίλειος ἀναφέρων τούς δύω ἀδελφάς λαμβάνοντας εἰς τόν οη΄, πζ΄ αὐτοῦ κανόνα ζ΄, χρόνους κανονίζει νά ἀπέχωσι τῶν μυστηρίων, κατά τόν οη΄, ὁ δέ β΄ τῆς ἐν Νεοκαισαρείᾳ διορίζει νά ἐξωθῆται τῆς μεταλήψεως μέχρι θανάτου ἡ γυνή ἐκείνη, ὁποῦ πάρῃ δύω ἀδελφούς. Ὁ δέ κζ΄ Κανὼν τοῦ μεγάλου Βασιλείου ὁρίζει, ὅτι ὁ Πρεσβύτερος ἐκεῖνος ὁποῦ περιπέση ἐν ἀγνοίᾳ εἰς γάμον ἄθεσμον, ἤτοι ἔχοντα συγγένειαν, νά μετέχῃ μόνον τήν τιμήν τῆς καθέδρας, ἀπό δέ τάς ἄλλας ἐνεργείας τῆς ἰερωσύνης νά ἀπέχῃ, καί οὔτε κρυφίως, οὔτε φανερά νά εὐλογῇ τινά, ἀλλ’ οὔτε νά μεταλαμβάνῃ τινά. Τοῦτον τόν ἴδιον Κανόνα τοῦ Βασιλείου αὐτολεξεί ἀναφέρει ἡ στ΄ σύνοδ. (σημείωση: εννοείται Οικουμενική) ἐν τῷ κστ΄ αὐτῆς κανόνι, προσθέτουσα, ὅτι, νά χωρίζηται ὁ ἄθεσμος γάμος πρῶτον, καί οὕτω νά ἔχῃ τήν τιμήν τῆς καθέδρας. Ὁ δέ ε΄ τοῦ Θεοφίλου λέγει, ὅτι ὁ πρό τοῦ βαπτίσματος λαβὼν τήν ἀνεψιάν αὐτοῦ, καί μετά τό βάπτισμα χειροτονηθείς διάκονος, οὐ καθῄρεται. Ἐάν ἐκείνη ἀπέθανε, ἤ αὐτός ἀφῆκεν αὐτήν πρό τοῦ συνευρεθῆναι σαρκικῶς μέ αὐτήν. Ὁ δέ πολιτικός νόμος Βιβλ. ξ΄, τίτλ. λζ΄ προστάζει, ὅτι ὅλοι οἱ ἀθέμιτοι γάμοι νά χωρίζωνται καί νά τιμωρῶνται. Οἱ δέ συνευρισκόμενοι μέ δύω ἀδελφάς, ἤ μέ τήν ἀνεψιάν τους (ὡς ὁ Ἀποστολικός οὗτος Κανὼν διακελεύεται) προστάζει νά κόπτωνται τάς μίτας, καί νά ξυλίζωνται καί αὐτοί, καί αἱ γυναῖκες ὁποῦ μετ’ αὐτῶν συνεφθάρησαν. Ἐάν δέ καί δέν θελήσουν νά χωρίζωνται οἱ τοιοῦτοι, πρέπει μέ αὐθεντικήν ἐξουσίαν στανικῶς νά χωρίζωνται.
