Ἡ τοῦ κυήματος κατά τήν ὁδόν ἀμελήσασα, εἰ μέν δυναμένη περισώσασθαι κατεφρόνησεν, ἤ συγκαλύψειν ἐντεῦθεν τήν ἁμαρτίαν νομίζουσα ἤ καί ὅλως θηριώδει καί ἀπανθρώπῳ λογισμῷ χρησαμένη, ὡς ἐπί φόνῳ κρινέσθω· εἰ δέ οὐκ ἠδυνήθη περιστεῖλαι καί δι᾿ ἐρημίαν καί ἀπορίαν τῶν ἀναγκαίων διεφθάρη τό γεννηθέν, συγγνωστή ἡ μήτηρ.


ΖΩΝΑΡΑΣ: Περί τῆς ἐν ὁδῷ τεκούσης, καί ἀμελησάσης. τοῦ κυηθέντος, καί ἐν λγ΄ κανόνι διετάξατο ὁ ἅγιος. Νῦν δέ σαφέστερον διατάττεται φάσκων, ὅτι, εἰ μέν δυναμένη περισῶσαι τό γεννηθέν, ἠμέλησεν αὐτοῦ ἐφ᾽ ᾧ συγκαλύψαι τήν ἁμαρτίαν, ἐκ πορνείας ἴσως, ἤ μοιχείας συλλαβοῦσα, ἤ καί ἀπανθρώπως καταφρονήσασα τοῦ τεχθέντος, καί θηριωδῶς∙ ἐχρήσατο δέ τῇ λέξει, ἀντί τοῦ, ὠμῶς καί ἀπηνῶς∙ οὐ γάρ οὕτω τά θηρία ποιοῦσιν, ἀλλά τίκτοντα περί τούς σκύμνους ἐπιμελῶς διατίθενται, καί περιέπουσι καί τρέφουσι τά ἔγγονα, καί τούτων προκινδυνεύουσιν. Εἰ μέν οὖν οὕτω, φησί, κατεφρόνησε τοῦ τεχθέντος, ὡς φονεύσασα κατακρινέσθω∙ εἰ δέ ἤθελε μέν περισῶσαι τό βρέφος, οὐκ ἠδυνήθη δέ δι’ ἐρημίαν καί ἀπορίαν τῶν ἀναγκαίων, ἤ διά φόβον ἴσως, συγγνωσθήσεται.

ΒΑΛΣΑΜΩΝ: Ἐν μέν λγ΄ κανόνι στενώτερον διορισμόν πεποίηκεν ὁ ἅγιος χάριν τῆς ἐν τῇ ὁδῷ κυησάσης καί ἀμελησάσης τοῦ κυήματος∙ νῦν δέ πλατύτερον διατάττεται τά εἴδη τῆς ἀμελείας, καί φησιν, ὅτι, εἰ μέν ἐκ πορνείας ἤ μοιχείας συλλαβοῦσα κρύφα ἡ κυήσασα, καί φοβουμένη τόν ἔλεγχον ἐσπούδασε διά τοῦ φονευθῆναι τό γεννηθέν συγκαλύψαι τήν ἁμαρτίαν, ἤ καί θηριωδῶς, ἤγουν ἀπανθρώπως, ἐχρήσατο τῷ τεχθέντι, τοὐτέστι κατά θῆρας κατεσθίοντας τάς ἀνθρωπίνους σάρκας, καί μή φειδομένας αὐτῶν, οὐκ ἠλέησε τοῦτο, ὀφείλει δοῦναι λόγους φονέως. Εἰ δέ ἤθελε μέν περισῶσαι τό βρέφος, οὐκ ἠδυνήθη δέ διά ἐρημίαν καί ἀπορίαν τῶν ἀναγκαίων, κἀντεῦθεν ἐφθάρη τοῦτο, συγγνώμης ἀξιωθήσεται. Ἐπεί δέ ἐν τῷ λγ΄ κανόνι εἴπομεν, ὡς ἡ γεννήσασα καθ᾽ ὁδόν, καί ἀμελῶς ἤ καί δολερῶς ἐπί τῷ γεννηθέντι διατεθεῖσα, ὡς φονεύσασα κρίνεται, οὐ μόνον ἐάν διεφθάρη τό κυηθέν, ἀλλά καί ἐάν ὑφ᾽ ἑτέρου ἐζωογονήθη, λέγομεν καί πάλιν, ὅτι καί ἐξ ὧν μέν ἐκεῖσε ἐγράψαμεν, παρίσταται τοῦτο, οὐχ ἧττον δέ καί ἀπό τοῦ παρόντος κανόνος ἀναφαίνεται∙ ἔνθα μέν γάρ καταφρόνησιν ἤ δόλον εἰσάγει ὁ ἅγιος τῆς γυναικός, οὐ προστίθησι διαφθοράν τοῦ γεννηθέντος, ἀλλά φησιν ὡς ἐπί φόνῳ κρίνεσθαι τήν μητέρα, τοὐτέστι, κᾂν μή φονευθῇ τό κυηθέν, κατακρίνεσθαι δέ ταύτην διά τήν κακήν διάθεσιν∙ φονευθέντος γάρ τοῦ παιδίου κατά δόλον ἤ ῥᾳθυμίαν ἐκείνης ἀμάχως ὥφειλεν ὡς φονεύτρια καταδικάζεσθαι∙ ὅταν δέ, οὔτε δόλον οὔτε ἀμέλειαν προβῆναι τῆς μητρός φησί, κἀντεῦθεν ταύτην συγγινώσκεσθαι, προστίθησι διαφθαρῆναι το γεννηθέν ἀπό ἐρημίας ἤ ἀπορίας τῶν ἀναγκαίων∙ εἰ γάρ ἔζη καί οὐδέ ἀμέλεια προέβη τῆς μητρός, πῶς ἄν τις εἴποι ταύτην εὐθύνεσθαι; Τό δέ θηριωδῶς διατεθῆναι τήν μητέρα, ἐκλαβοῦ κατά τήν παροῦσαν ἑρμηνείαν, καί μή, ὥς τινες εἴπον, κατά τήν μητροκομίαν τῶν θηρίων. Τά γάρ πλείω τῶν θηρίων τούς σκύμνους αὐτῶν ἐπιμελῶς περιέπουσι καί τρέφουσι, καί αὐτῶν προκινδυνεύουσι, καί οὐ χρή τούτοις παραλληλίζεσθαι τάς δολεράς καί ῥᾳθύμους μητέρας, Αὐτίκα ἡ λέαινα τοσοῦτον κήδεται τῶν σκύμνων αὐτῆς, ὡς τοῦ φωλεοῦ ἐξιοῦσα τά ἴχνη τῶν ποδῶν αὐτῆς διά τοῦ οὐραίου συγχέουσα, οὐ παραχωρεῖ ἐξιχνιασθῆναι τόν φωλεόν αὐτῆς ὑπό θηρευτοῦ, καί ἀναιρεθῆναι τά ἔγγονα.

ΑΡΙΣΤΙΝΟΣ: Ἡ ἀμελήσασα τοῦ κυήματος δ᾽ ἐρημίαν, ἤ ἀπορίαν τῶν ἐπιτηδείων, ἀνεύθυνος.

ΠΗΔΑΛΙΟΝ: Τοῦτον τόν κανόνα ἐξηγήσαμεν εἰς τόν λγ΄ τοῦ αὐτοῦ Βασιλ. καί ὅρα τήν ἑρμηνείαν αὐτοῦ ἐκεῖ. Οὐδέν γάρ ἄλλο διαφέρει οὗτος ἐκείνου εἰ μή ὅτι, ἐκεῖνος μέν εἶναι συντομώτερος, οὗτος δέ εἶναι πλατύτερος.