Ἐπίσκοπος τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας εἶπε· Τό παρά τῆς αὐθεντίας ἐκείνης τῆς μεγίστης καθέδρας ἡμῖν ἐπιτραπέν αἰτοῦμεν τήν ὑμετέραν τιμιότητα ἀναγνωσθῆναι, καί εἰς πέρας ἀχθῆναι κελεῦσαι. Ἀναγνωσθείσης δέ τῆς κελεύσεως καί τοῖς πεπραγμένοις ἐντιθεμένης, ἐπίσκοπος τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας εἶπε· Τό διά τῆς ὑμετέρας τιμιότητος πρός τούς Δονατιστάς ὀφεῖλον ἀπενεχθῆναι ἐντολικόν ἀκοῦσαι, καί πεπραγμένοις ἐμβαλεῖν, καί πρός αὐτούς ἀποκομίσαι καταξιώσατε, καί τήν τούτων ἀπόκρισιν πάλιν διά τῶν ὑμετέρων πεπραγμένων ἡμῖν ἐμφανίσαι. Συνερχόμεθα ὑμῖν, αὐθεντικῶς ἀποσταλέντες ἐκ τῆς ἡμετέρας καθολικῆς συνόδου, ἐπιθυμοῦντες χαρῆναι περί τῆς ὑμετέρας διορθώσεως· ἐπιστάμεθα γάρ τήν ἀγάπην τοῦ Κυρίου εἰπόντος· Μακάριοι οἱ εἰρηνοποιοί, ὅτι αὐτοί υἱοί Θεοῦ κληθήσονται· ὑπέμνησε δέ καί διά τοῦ Προφήτου, ὥστε ἔτι μήν καί τοῖς μή βουλομένοις λέγεσθαι ἀδελφοῖς ἡμῶν, λέγειν ἡμᾶς, Ἀδελφοί ἡμῶν ἐστέ. Ταύτην τοίνυν τήν ἐξ ἀγάπης εἰρηνικῆς ἐρχομένην ἡμετέραν ἀνάμνησιν ἐξουθενῆσαι οὐκ ὀφείλετε, ἵνα ἐάν τί ποτε ἀληθείας ἔχειν ἡμᾶς οἴεσθε, ἀντιλαβέσθαι τούτου μή ἀμφιβάλητε· Τοὐτέστιν, ἵνα συναχθείσης συνόδου ὑμῶν ἐπιλέξησθε ἐξ ὑμῶν αὐτῶν τούς ὀφείλοντας τό πρᾶγμα ἐμπιστευθῆναι τῆς τοιαύτης ὑμῶν δικαιολογίας, ὅπως καί ἡμεῖς δυνηθῶμεν τό αὐτό ποιῆσαι· Τοὐτέστιν, ἵνα ἐκ τῆς ἡμετέρας συνόδου ἐπιλεγῶσιν οἱ ὀφείλοντες μετά τῶν ἐξ ὑμῶν ἐπιλεγέντων ἐν ὡρισμένῳ τόπῳ καί καιρῷ πᾶν τό τῆς ζητήσεως ἐχόμενον, τό τήν ὑμετέραν ἀφ᾽ ἡμῶν κοινωνίαν χωρίζον, εἰρηνικῶς ἐξετάσαι, καί κᾂν ὀψέποτε τῇ βοηθείᾳ Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν τέλος ἡ παλαιά δέξηται πλάνη, μή ποτε διά πεῖσμα ἀνθρώπων ἀσθενεῖς ψυχαί καί ἄπειροι λαοί ἱεροσύλῳ τινί χωρισμῷ ἀπόλωνται. Ἐάν γάρ τοῦτο ἀδελφικός καταδέξησθε, εὐχερῶς ἡ ἀλήθεια διαφανήσεται· εἰ δέ τοῦτο ποιῆσαι μή θελήσετε, ἡ ἀπιστία ὑμῶν εὐθέως γνωρισθήσεται. Καί ἀναγνωσθέντος τοῦ τοιούτου τύπου, ἀπό πάντων τῶν ἐπισκόπων ἐλέχθη· Πάνυ ἀρέσκει· τοῦτο γενήσεται. Καί ὑπέγραψαν. Αὐρήλιος ἐπίσκοπος τῆς Καρχηδονίων ἐκκλησίας τῷ παρόντι φηφίσματι συνῄνεσα, καί ἀναγνωσθέντι ὑπέγραψα. Ὁμοίως καί οἱ λοιποί ἐπίσκοποι ὑπέγραψαν.
Ἐζητήθη ἀναγνωσθῆναι τῇ συνόδῳ, ἃ ἐνετάλθησαν εἰπεῖν οἱ ἀποσταλέντες πρός τούς Δονατιστάς∙ τά δέ ἦσαν τοιαῦτα, ὡς ἀπό τῶν πρέσβεων λεγόμενα, ὅτι συνερχόμεθα ὑμῖν αὐθεντικῶς, ἤγουν ἐξουσίαν λαβόντες παρά τῆς συνόδου, προσομιλῆσαι ὑμῖν ἐπιθυμοῦντες, χαρῆναι ἐπί τῇ διορθώσει ὑμῶν. Οἴδαμεν γάρ τόν Κύριον μακαρίζοντα τούς εἰρηνοποιούς, καί μή θέλοντας ὑμᾶς καλεῖσθαι ἀδελφούς ἡμῶν ἀλλ’ ἀποσχίζοντας ἀφ’ ἡμῶν, ἡμεῖς λέγομεν, ὅτι ἀδελφοί ἡμῶν ἐστέ. Διό μή ἐξουθενήσητε τήν ἐξ ἀγάπης εἰρηνικήν ἀνάμνησιν ἡμῶν, Τοὐτέστιν, ὅτι ἀναμιμνήσκομεν ὑμᾶς τῶν σφαλμάτων ὑμῶν. Ἀλλ’ ἐάν οἴεσθε ἀληθείας ἔχεσθαι, ἀντιλαμβάνεσθαι ταύτης, ἤγουν ὑπεραγωνίσασθαι τῆς νομιζομένης ὑμῖν ἀληθείας μή ἀμφιβάλητε. Ἐπιλέξασθε δέ τινας ἐξ ὑμῶν τούς διαλεχθησομένους τοῖς ἐπιλεγησομένοις ἐκ τῆς ἡμετέρας συνόδου, περί τῶν χωριζόντων ὑμᾶς ἐκ τῆς ἡμῶν κοινωνίας, ἵνα, κᾂν βραδέως τέλος ἡ παλαιά δέξηται πλάνη, μή πότε διά πεῖσμα, ἤτοι διά ματαίαν ἔνστασιν, ἀνθρώπων ἀπόλωνται ἀσθενεῖς ψυχαί, καί ἄπειροι λαοί, (ἄπειροι ἤ κατά πλῆθος, ἤ δι’ ἁπλότητα καί ἄγνοιαν τοῦ καλοῦ), χωριζόμενοι τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας ἱεροσύλῳ χωρισμῷ. Τό γάρ ψυχάς ἀνθρώπων, ἱερόν οὔσας καί θεῖον χρῆμα, ἀπόλλυσθαι ἐκ τοῦ χωρισμοῦ τῆς καθολικῆς ἐκκλησίας, ἱεροσυλίαν ἐκάλεσαν, ὡς συλουμένων τῶν ἱερῶν ψυχῶν παρά τῶν ἀπατώντων αὐτάς, ἤ ὅτι μή κατά τήν παράδοσιν τῆς ἐκκλησίας τά ἱερά μετιόντες, ὡς δέ αὐτοῖς δοκοῦν αὐτά ψηλαφῶντες, καί μεταχειριζόμενοι, συλῶσιν αὐτά, μή χρώμενοι αὐτοῖς κατά τό τοῦ Δεσπότου θέλημα∙ ὁ γάρ παρά γνώμην τινός ψηλαφῶν πρᾶγμα αὐτοῦ, κλέπτης κρίνεται τοῖς τῆς πολιτείας θεσμοῖς. Οὔτε τά ἐν τῇ παρούσῃ ὁμιλίᾳ ἑρμηνείας δέονται∙ ἰδικά γάρ εἰσι περί Δονατιστῶν. Ἤτω τά πρός τούς Δονατιστάς λεχθησόμενα, τάδε∙ Ἐπιθυμοῦμεν χαρῆναι ἐπί τῇ ὑμῶν διορθώσει∙ ἐκελεύσθημεν γάρ καί πρός τούς μή ἀνεχομένους εἶναι ἡμῶν ἀδελφούς λέγειν, ἀδελφοί ἡμῶν ἐστέ. Διό συνερχόμεθα ὑμῖν, καί ὑπομιμνήσκομεν, ὡς ἂν εἴ τινα δικαιολογίαν ἔχειν οἴεσθε, ἐπιλέξησθε τούς ταύτην πιστευθησομένους, ἀπαντῆσαι ὀφείλοντας ἐν ὡρισμένῳ τόπῳ καί καιρῷ∙ εἰ δέ μή, ἡ ἀπιστία ὑμῶν ἐντεῦθεν γνωρισθῇ. Σαφής. Δέν υπάρχει αυτός ο κανόνας στο Πηδάλιο.
