Κἀκεῖνο ἔτι μήν δεῖ αἰτῆσαι παρά τῶν Χριστιανῶν βασιλέων, ἐπειδή παρά τά θεῖα παραγγέλματα ἐν πολλοῖς τόποις συμπόσια οὕτως ἐπιτελοῦνται, ἐκ τῆς ἐθνικῆς πλάνης προενεχθέντα, ὡς καί Χριστιανούς τοῖς Ἕλλησι λάθρα προσσυνάγεσθαι ἐπί τῇ τούτων τελετῇ, ἵνα κελεύσωσι τά τοιαῦτα κωλυθῆναι καί ἐκ τῶν πόλεων καί ἐκ τῶν κτήσεων· μάλιστα, ὅτι καί ἐν αὐτοῖς τοῖς γενεσίοις τῶν μακαρίων μαρτύρων ἀνά τινας πόλεις καί εἰς αὐτούς τούς ἱερούς τόπους τά τοιαῦτα πλημμελεῖν οὐχ ὑφορῶνται· ἐν αἷς ἡμέραις, ὅπερ καί λέγειν αἰσχύνη ἐστίν, ὀρχήσεις μυσαράς εἰς τούς ἀγρούς καί εἰς τάς πλατείας ἐκτελοῦσιν, ὥστε τῇ τῶν οἰκοδεσποινῶν τιμῇ, καί ἄλλων ἀναριθμήτων γυναικῶν τῇ αἰδοῖ, τῶν εὐλαβῶς εἰς τήν ἁγίαν ἡμέραν παραγενομένων, λάγναις ὕβρεσιν ἐφορμᾷν, ὡς καί αὐτῆς τῆς ἁγίας πίστεως σχεδόν φεύγεσθαι τήν προσέλευσιν.
Λέγουσιν οἱ τῆς συνόδου, ὅτι ἔτι ἐν πολλοῖς τόποις ἐπιτελοῦνται συμπόσια, τήν ἀρχήν ἐσχηκότα ἐκ τῆς Ἑλληνικῆς πλάνης, ὥστε ἐν αὐτοῖς συνάγεσθαι καί Χριστιανούς, καί συντελεῖν ταῦτα τοῖς Ἕλλησι. Καί ἐν ταῖς μνήμαις δέ, φασι, τῶν ἁγίων μαρτύρων γίνονταί τινα, ἃ καί λέγειν αἰσχύνη ἐστίν, ἤγουν ὀρχήσεις μυσαραί, καί ἄλλα τινά, ὥστε σεμνῶν γυναικῶν ἀπερχομένων εἰς τάς τῶν ἁγίων μνήμας, ὁρμᾷν κατ’ αὐτῶν λάγνως τούς τά μυσαρά ἐκεῖνα ποιοῦντας, ὡς ἀνάγκην εἶναι διά ταῦτα φεύγεσθαι τήν προσέλευσιν τῆς πίστεως, ἤγουν ἀναγκάζεσθαι μηδέ εἰς ἐκκλησίαν συνάγεσθαι διά τά ἀτάκτως καί ἀσχημόνως γινόμενα. Ταῦτα τοίνυν κωλυθῆναι ἐδέοντο παρά τῆς βασιλικῆς ἐξουσίας. Ὥσπερ σήμερον ἐν μνήμαις ἁγίων, οὐ μόνον κατά τάς πόλεις, ἀλλά δή καί κατά τάς ἔξω χώρας γίνονται πανηγύρεις καί χοροστασίαι, καί ἄλλα τινά παίγνια, οὕτως, ὡς ἔοικεν, ἐτελοῦντο καί ἔκπαλαι∙ πλήν ἐκεῖνα μυσαρά ἦσαν. Διό φασιν οἱ Πατέρες, ὡς, ἐπεί ἐν πολλοῖς τόποις συμπόσια ἐπιτελοῦνται, ἀρχήν ἐσχηκότα ἐκ τῆς Ἑλληνικῆς πλάνης, ὥστε ἐν αὐτοῖς συνάγεσθαι καί Χριστιανούς, καί συντελεῖν ταῦτα τοῖς Ἕλλησι, δέον ἐστίν ὑπομνησθῆναι τούς βασιλεῖς, ἵνα κωλύσωσι ταῦτα, καί μᾶλλον ὅτι πλημμελοῦνται καί εἰς ἱερούς τόπους. Συμβαίνει γάρ οὐδέ εἰς ἐκκλησίαν συνάγεσθαι τάς εὐλαβεστέρας τῶν γυναικῶν, διά τά ἀτάκτως καί ἀσχημόνως τηνικαῦτα γινόμενα, ὡς τῶν ταῦτα τολμώντων, ἀναιδῶς καί κατά λαγνείαν ἐφορμώντων κατά τῶν τοιούτων γυναικῶν. Καί ὁ μέν σκοπός τοῦ κανόνος ἐν τούτοις. Σύ δέ γίνωσκε, ὅτι κᾂν ταῦτα βασιλικός ὁρισμός οὐκ ἐκώλυσεν, ἀλλ’ ὅμως ἡ ἐν τῷ Τρούλλῳ σύνοδος μεγάλως ἐκόλασε τούς τά τοιαῦτα τολμῶντας. Τά ἑλληνικά συμπόσια παυέσθω, διά τήν οἰκείαν ἀσχημοσύνην, καί τό πολλούς ἐφέλκεσθαι Χριστιανῶν, καί ἐν ἡμέραις μνήμης μαρτύρων γίνεσθαι. Ὀρχήσεις γάρ μυσαράς, καί ἄλλα τινά ἀσχήμονα, τῆς Ἑλληνικῆς ὄντα πλάνης, οὔτε ἐν ἱεροῖς τόποις, ἔνθα μνῆμαι μαρτύρων γίνονται, οὔτε ἀλλαχοῦ γίνεσθαι ὁ κανὼν συγχωρεῖ∙ ἀλλά τέλεον τά τοιαῦτα προστάττει συμπόσια παύεσθαι, ὡς πολλούς τῶν Χριστιανῶν ἐφελκόμενα, καί ἄγοντα αὐτούς εἰς ἀπώλειαν. *Στο Πηδάλιο, ο 60ος κανόνας αντιστοιχεί στον 69ο κανόνα (αρίθμηση Πηδαλίου). Ερμηνεία. Ἐπειδή εἰς πολλούς τόπους ἐγένοντο ἀκόμη συμπόσια ἑλληνικά,1 ὥστε ὁποῦ καί οἱ Χριστιανοί νά συμμαζόνωνται κρυφίως μέ τούς Ἕλληνας εἰς αὐτά. Ἀλλά καί ἐπειδή εἰς τάς μνήμας2 καί ἑορτάς τῶν Μαρτύρων τοιαῦτα συμπόσια, καί χοροί ἐγίνοντο, τόσον ἄτακτοι, ὥστε ὁποῦ οἱ ταῦτα ποιοῦντες ὡρμοῦσαν ἄσεμνα καί πορνικά ἐπάνω εἰς τάς σεμνάς γυναῖκας, ὁποῦ ἐπήγαιναν χάριν εὐλαβείας εἰς τάς ἑορτάς ταύτας, εἰς τρόπον, ὅτι τάς ἔκαμναν νά ἀποφεύγουσι καί αὐτό τό νά πηγαίνουν εἰς τήν ἐκκλησίαν. Διά τοῦτο λοιπόν διορίζει ὁ παρών Κανών, νά παρακαλέσουν τούς Βασιλεῖς, διά νά προστάξουν νά ἐμποδισθοῦν ἐξουσιαστικῶς τά τοιαῦτα πάντα, καί οὔτε εἰς τάς πόλεις, οὔτε εἰς τά ὑποστατικά ἔξω, οὔτε ἔμπροσθεν εἰς τούς Ἱερούς ναούς, καί τάς αὐλάς τῶν Μαρτύρων νά γίνωνται. Ἀνάγνωθι καί τόν μβ΄ Ἀποστολικόν. 1Ἤτοι καθὼς ἐγίνοντο εἰς τάς ἑορτάς τοῦ Κρόνου, τοῦ Διονύσου, καί τῶν ἄλλων ψευδοθεῶν τῶν Ἑλλήνων.2Γενέσιον γάρ λέγεται καί ἡ τοῦ θανάτου ἡμέρα, καί ὅρα τόν Βαρῖνον ἐν τῇ λέξει, γενέθλιος, καί τόν να΄ τῆς ἐν Λαοδικείᾳ.
